Noc

[Valanril]

W samotności ciemnej nocy,

towarzyszą mi gwiazd stosy.

Sam na sam ze sobą bycie,

jakież dziwne to odkrycie!

Poznać siebie po raz pierwszy,

układając tonę wierszy.

A nuż pierwszy nie jest wcale,

gdy na nocy piedestale,

rozmyślając o mym byciu,

o mej samej, o mym życiu.

Wszak odczuwam te wrażenia,

iż codziennie coś się zmienia.

Z wczoraj ja już nie jest sobą,

zaś odmienną już osobą.

Noc to czas nieznania siebie,

z wczoraj ja już leży w glebie.

Rano znów się nowa stworzę,

a zapomnę o tej porze,

kim ja byłam tu i teraz.

Edytowane 22 Kwietnia 2021 przez Valanril (wyświetl historię edycji)

[Valanril]

@Kot Bardzo przepraszam za pomyłkę, wiersz, jak tytuł wskazuje pisałam dzisiejszej nocy po ciężkim dniu nauki i bezmyślnie go skopiowałam. Chodziło oczywiście o wyrażenia "a nuż". Pozdrawiam!

[Stracony]

Oj przypomniał mi Twój wiersz jak fajnie było kiedyś być samemu ze sobą. Dzięki za wiersz:)

[GrumpyElf]

@Valanril Chciałoby się zacytować banalne "kobieta zmienną jest", ale oczywiście mocno spłyciłabym tym Twoje rozważania. A może właśnie pod osłoną nocy jesteśmy najbliżej siebie? Wtedy jesteśmy trochę mniej wyostrzeni a bardziej podatni na moc księżyca, który potrafi nam namieszać. Pozdrawiam. 

[Valanril]

@GrumpyElf To, że jesteśmy bliżej siebie również jest prawdą! Czasami po prostu, gdy myśli się o sobie sprzed jakiegoś czasu (niekoniecznie odległego), co mówiliśmy, myśleliśmy czy jak się zachowywaliśmy wydaje się takie obce. Może tak jest na ogół, a może to tylko moje odczucia. Pozdrawiam.