zacznij

[GrumpyElf]

każda historia

może się zacząć

dokładnie pod koniec

 

 

zacznij pisać

od początku

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane 21 Kwietnia 2021 przez GrumpyElf (wyświetl historię edycji)

[Gość]

@GrumpyElf Znowu autocoaching? ;D

[GrumpyElf]

@error_erros A czym jest nasze pisanie jeśli nie rozmową z sobą samym, poeto? 

[Gość]

@GrumpyElf Z chęcią odpowiedziałbym, że masz rację, właśnie rozmową z sobą samym. Ale nie odpowiem, bo nie ja zostałem zapytany xD

[GrumpyElf]

@error_erros Skoro tak dobrze trzymasz się reguł, to pewnie wiesz i to, że pytaniem na pytanie też można odpowiedzieć. Pif paf!

[Gość]

@GrumpyElf Jestem zbyt dobrze wychowany, by wytykać damie takie faux pas ;PPP

[GrumpyElf]

@error_erros Właśnie widzę  ^_^

Jak spotkasz tę damę, proszę pozdrów. 

[Gość]

@GrumpyElf Poeta i Dama podobno gdzieś kiedyś istnieli. Gdzieś ktoś podobno ich widział. Podobno nawet się ze sobą dogadali ;P

[GrumpyElf]

@error_erros Życzę im tego. Niezły plotkarz z Ciebie :P 

 

[Marek.zak1]

Ciekawe na dzień dobry, ale mam obiekcje do angielskiego podtekstu, bo after now is imaginanion, project, design - bo story to już było. M

[Stracony]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To jest dobre pytanie. No,nie było do mnie :) ,ale jest na tyle ciekawe ,że się zatrzymałem.

Piszemy dla siebie samych,ale też chyba chcemy wyrazić siebie w oczach drugiego człowieka,podzielić się samotnością, przeżywanymi stanami,emocjami.Chcemy wiedzieć ,czy jeszcze jesteśmy normalni, czy to świat zwariował.

[GrumpyElf]

@Marek.zak1 Cenna uwaga! Myślę, że story tutaj może być pojemnym znaczeniem, takim workiem, który pomieści każdą formę ekspresji. Co Ty na to? 

[Marek.zak1]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wyimaginowane story, jak u pisarza:)

[GrumpyElf]

@Stracony Masz rację, to jest również coś więcej. Chcemy przyjrzeć się sobie oczami drugiego człowieka, ale początkiem jesteśmy my i to co chcemy wyrazić. Można na przykład pisać latami i nie odczuwać potrzeby dzielenia się tym. A swoją drogą, nawet jeśli świat zwariował, to czy możemy być w nim wciąż normalni? :) Myślę, że tak, tylko ta normalność dla każdego ma wiele twarzy, może chodzi o to by się ze swoją twarzą określić. 

[8fun]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

...z pretensjami to do Palahniuka ;)

[Stracony]

@GrumpyElf "Pisać latami i nie odczuwać potrzeby dzielenia się.." Właśnie tak.Mamy tutaj jakby dwa etapy.Nie wiem czy każdy tak poezję przechodzi?

1. piszesz, wyrażasz siebie,nie masz potrzeby by ktoś to czytał - etap  młodzieńczy

2. albo już nigdy nic nie piszesz, bo się światu sprzedałeś, albo też udaje ci się przeżyć i pisać, aby nawiązać więź z tymi co mają tak samo jak ty. - etap dojrzały(?)

Jest takie opowiadanie "Mewa" Richard Bacha. Tam te dwa etapy są bardzo widoczne. Czytałaś, a może ktoś inny czytał?

[GrumpyElf]

@Stracony Czy jest jeszcze etap 3? :)

Nie czytałam, ale bardzo zachęciłeś mnie do tej pozycji. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

David Fincher zrobił filmowe cacko z tej książki, aktorzy z fotografii dużo w tym pomogli. 

[Stracony]

@GrumpyElf Ehh ludzie, nigdy nie mają dość:)

Myślę,że jest.To jednak rozwinięcie drugiego chyba tylko. Jesteś nie tyle już zainteresowany pisaniem, co tą więzią. Potrafisz wtedy rozmawiać o jednej strofie przez całą noc i myślę,że ...jesteś wtedy bardzo szczęśliwy.

[GrumpyElf]

@Stracony Człowiek ma duży uśmiech po tej odpowiedzi. Dziękuję :)