Do Juliusza

[ettore]

Młody dzień staje się starym.
Niebo zaczyna tracić poprzednie barwy.
Słońce znika i czas biegnie coraz szybciej.
Zapada zmrok i w twych ramionach ginę.

Nieubłaganie czas pędzi.
Słowa stają się niczym.
Tylko patrząc na ciebie bać się przestaję.
Czy ciebie pokochałem?
Czy sam siebie pokochałem?
 

Bo ty nie mą miłością,
ty mym przyjacielem najdroższym.

Tobie mogę oddać swe sekrety.

Tobie mogę oddać wszystkie me sekrety.

 

Pewnego dnia zapadnie zupełny zmrok.

I ujrzę wtedy biel przygotowaną przez Boga.

Nie chcę o tym teraz myśleć, bo życie mi piękne oddał.

To życie poświęcę Tobie, boś ty moim obrazem - moją drogą - moim defibrylatorem.

Edytowane 15 Kwietnia 2021 przez korneliusz_ (wyświetl historię edycji)

[GrumpyElf]

@korneliusz_ Życzę Ci, aby Twoje przyjaźnie trwały, a Ty żebyś zawsze odnajdywał w nich siłę. I nie bój się odkrywać kim jesteś. 

[ettore]

@GrumpyElf Bardzo dziękuję !!!

[ettore]

@Kot Pozdrawiam również!

[corival]

@korneliusz_ Żyjemy w dziwnych czasach, w których słowa przyjaciel i przyjaźń sprowadzono niemal do parteru. Rozsądny człowiek jednak jest w stanie odróżnić przyjaźń od "przyjaźni". Pozdrawiam :)