Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

 

 

baruch Hashem są jeszcze takie seriale

i to gdzie? na tym wyklętym netflixie  

ciepłe spojrzenie na ludzkie namiętności 

pod lupą ortodoksyjnej społeczności 

raz prowadzące do nieba raz do piekła 

można się wzruszyć obserwując Akivę

gdy pcha wózek z półsierotką Dvorą 

która kobieta nie otworzy mu drzwi

każdym ruchem każdym gestem
spojrzeniem mówi zaopiekuj się mną

a stary Shulem taki jest przebiegły ale 

umie się wycofać zrozumieć swój błąd 

ściągnął tak pięknie brata z barierki 

uchronił przed wiecznym potępieniem 

poskromił swój apetyt w rywalizacji 

bratu ustąpił miejsca przymykając oko

ostatecznie na jego zmysł do interesu

pięknie poskładało się Haninie i Ruchami

Bóg wszak wszystko może wystarczy
gorąco prosić i wierzyć że to otrzymamy

taka lekcja pokory w netflixie jaki to jest 

ciekawy i pasjonujący świat jeśli tylko 

jesteś w stanie mu się podporządkować

ale nie zawsze trzeba jak się okazuje 

bo młody Yosa’le idzie za głosem serca

a wbrew woli autorytarnej matki Giti 

lgnie do dziewczyny przecudnej urody

i czy ma rację czy to Bóg go prowadzi?

z tym pytaniem zostaniemy do 4 sezonu 

Edytowane przez Lahaj (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Christine  Poezja nie jest zwolniona z odpowiedzialności za sens. Skrót i metafora nie usprawiedliwiają tez, które działają jak "prawdy ogólne”, a po chwili okazują się tylko chwytliwym uogólnieniem. Jeśli sentencje są zbudowane jak maksymy o wojnie i historii, to naturalne jest czytanie ich "jak maksym”. To autor wybiera formę stylizowaną na aforyzmy - a ja ją traktuję serio, zamiast oddawać za darmo autorytet „mądrości”. „Persowie stoją w progu” to nie tylko metafora, ale też konkretna etykieta przypisana do konkretnego podmiotu historycznego. Można to było uogólnić ("ludzie wierzą…”, "obrońcy wierzą…”). Skoro autor wskazuje Persów, bierze na siebie koszt tego obrazu. "Nasycona potęga” - jeśli to ma być paradoks, to tekst tego nie rozgrywa, tylko podaje jako diagnozę. Paradoks w poezji jest świetny, ale tu działa raczej jak wygodne rozróżnienie "syty vs głodny”, które upraszcza mechanikę władzy. Wersy o cofaniu i o planie, który żyje do "pierwszego potknięcia”, nie są odkryciem, tylko banałem ubranym w ładny obraz. To nie jest problem faktograficzny, tylko poznawczy: czy ta "mądrość” coś wnosi, czy tylko brzmi. Zgadzam się, że przemoc bywa nazywana "początkiem” w narracji. I właśnie dlatego napisałem, że chodzi o polityczne narracje - w tym punkcie mówimy właściwie to samo. Słowo "bzdura” było ostre, przyznaję, ale odnosiło się do tez i sentencji, nie do osoby autora. Cenię dyskusję, tylko nie chcę oddawać wierszowi immunitetu na krytykę dlatego, że jest "poezją”.
    • @bazyl_prost często zmieniam meble:) nie zdążą się zniszczyć:)
    • @Berenika97 To jest niesamowite, nie? Że tyle treści, obrazów, emocjonalnego napięcia powstaje poza werbalizacją. W zawieszeniu, w drobnym załamaniu płynnego gestu, w zawahaniu przed udzieleniem odpowiedzi... I do tego gdy Czytelnik przepuści te parę wersów przez swój aparat poznawczo-emocjonalny, swoje doświadczenie, wrażliwość... To można takie rizomy budować, że klękajcie narody. @KOBIETA Zdecydowanie. Elektryczność to Twoja specjalność :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...