Grafo​​​​​​​man

[Pradzi]

"Było niegdyś tak, że na ratunek Jej we śnie biegłem

Choć tyle mogłem zrobić; na więcej liczyć nie mam co

Lecz przynajmniej jeszcze całkiem w życiu swym nie poległem

I może w końcu dane mi będzie wznieść się ponad dno

Dosyć już robienia mam za kolejną w ścianie cegłę

Niech mówią sobie, co zechcą, ale dla mnie to nie to

Terminy upływu ważności coraz mniej odległe

I rzadszy włos, za to w głowie myśli różnych ponad sto

 

Łatwo przyszło, łatwo poszło

Łatwo mieć; czy łatwo być?

Łatwo dostać pouczenie

Łatwo marzeniami żyć

   Mówże, do czego to doszło?

   Mówże mi, co słyszeć chcę

   Mówże, co jest dzisiaj w cenie?

   Mówże, ja nie poddam się

 

 

 

Bywa czasem tak, że wokół same doczesne bzdury

Co niektóre robią straszne rzeczy z wyobraźnią mą

Nie wiem, czy mi się uda zmienić na lepsze stan, który

Zmienić już czas najwyższy, ale wszystko i tak jest grą

Jak noc po ciężkim dniu i do tego dniu złej fryzury

Nadchodzi czas, że te słowa jakby same do mnie lgną

Nie wiem, czy mi się uda załatać w pamięci dziury

Lecz przynajmniej one na dobre i złe tu ze mną są

 

Jakoś wyszło; darmo dane...

Jakoś - będzie - co ma być

Jakoś trzeba sobie radzić

Jakoś trzeba dalej żyć

   Mów, że jestem grafomanem

   Mów, że tylko tego chcę

   Mów, że tak; mi możesz zdradzić

   Mów, że nie; ja słucham Cię"

[Gość]

@Pradzi  burza myśli :) Ale po burzy często tęcza i uśmiech ;)

[Pradzi]

@Vanilla oby jak najczęściej

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

pozdrawiam