cofnij flautę

[GrumpyElf]

spójrz

twój protagonista 

wstydzi się za ciebie 

 

w drugim akcie 

na suchej tratwie 

podajesz mu nóż 

 

chce przetrwać 

 

tysiące pragnień i jedno życie  

w walce o historię

z nie-baśni o ludzkiej mocy 

 

podaruj mu niosącą falę

 

twój protagonista 

nie chce być

 

tobą

 

 

 

 

 

 

 

 

Edytowane 27 Marca 2021 przez GrumpyElf (wyświetl historię edycji)

[GrumpyElf]

@Dag To ważne, że ktoś zrozumiał - dziękuję. Łatwo nam zapomnieć o własnej sile sprawczej, często wpadamy w powielane i utarte kanały, skazujemy się na noż... a można inaczej, mamy to w sobie. Skorzystam z Twojej rady z publikacją za jakiś czas. 

[GrumpyElf]

@Dag Wracasz tu, bardzo mi miło. Dziękuję!

Szukamy w poezji tego samego. Dla mnie poezja to impresjonizm, jeśli przemyca wartości dodane, to tym lepiej, ale emocje już mnie zadowalają. W Twoich wierszach odnajduję bardzo dużo, a komentarze też niebanalne. Wybacz, nie wiem skąd to ponoć, ale nie sposób się z tym zgodzić. 

[GrumpyElf]

@Gosława Bardzo dziękuję, że przybiegłaś. Ten wierszyk jest mi bardzo bliski, cieszę się, że go przeczytałaś :) 

[Gość]

@GrumpyElf Za trudny dla mnie ten wiersz. Ale już sobie pożyczyłem rozkminienie go od Dag - i tak, to jest dobry wiersz ;>