Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zgłoś

  • Niestety, Twoja zawartość zawiera warunki, na które nie zezwalamy. Edytuj zawartość, aby usunąć wyróżnione poniżej słowa.
    Opcjonalnie możesz dodać wiadomość do zgłoszenia.

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Przywróć formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • "Mierność poetów”    Toniemy „tu” – odmieńcy, wariaci uzależnień, łajbą, co weny nabiera z tworzywa zmielonego.   W wiosennych kiełkach, nowo płodowych, pośród drzew lasu Szymborskiej i Słowackiego.   Każdy z nas słowo swej myśli zapisuje i na opinię nie czeka, bo mu to powiewa.   Rodzina oszołomów, zagubiona w otoczeniu, w którym większość poezję olewa.   Idziemy razem przez natury sekrety i ludzkie uczucia bardzo ciemną knieją.   Lecz choć nas kpiąco mijają na szlaku, my w każdym szeleście słyszymy głos duszy.   Nie chcemy złota ni braw na wiwat, póki w nas rytm ten kamienie porusza.   A gdy dobijemy do swych dni brzegu, zostaną po nas te wersy w ciszy.   Wiatr prochy rozwieje w sekrety natury, a serce poety ktoś inny usłyszy.   Leszek Piotr Laskowski.  
    • @FaLcorN Kornelu, miałam na myśli to:   Przegląd od AI Akcent męski w poezji (często związany z rymem męskim) to rodzaj akcentuacji, w której akcent pada na ostatnią sylabę wersu. W języku polskim, w którym dominuje akcent paroksytoniczny (na przedostatnią sylabę), rymy męskie są rzadsze i nadają wierszowi specyficzny rytm  
    • @Poet Ka Bardzo intrygujący wiersz. Ślady historii zaklęte w słowach :)   Klik i już nie ma. Cień przesunął się w mroku. Mechaniczna śmierć.   Pozdrawiam
    • @Jacek_Suchowicz   Bardzo dziękuję!    Świetny wiersz - z "psią krwią" w środku, która ratuje cały poważny nastrój i przypomina, że jesteśmy jednak ludźmi, nie robotami. Las jako remedium - tak, zdecydowanie! Drzewo nie pyta o hasło, nie aktualizuje się, nie wysyła powiadomień. Po prostu stoi i oddycha, i pozwala stać obok. Co do Matrixa - myślę, że on już trochę jest. Tylko że weszliśmy doń dobrowolnie i w większości w ogóle nie szukamy czerwonej pigułki. Bo niebieska jest wygodniejsza, zawsze pod ręką i nigdy się nie nudzi. Ale póki ktoś pisze wiersze z "psią krwią" i proponuje las - jest nadzieja.   Serdecznie pozdrawiam. :)        @Myszolak   Bardzo dziękuję!    Dziękuję - i bardzo się cieszę, że Cię rozbawił. :) Masz rację "jak fascynujące mogą być te tabelki excela? - też by mnie rozbawiło. :) Tylko że tu nie ma excela, ale są kody źródłowe, algorytmy, programowanie. Ale nie trzeba być programistą, twórcą AI, aby uzależnić się od świata wirtualnego i zapomnieć o rzeczywistym życiu. W niektórych placówkach są tworzone oddziały leczące uzależnienia od internetu (siecioholizm). Myślę, że ten dystans, który czujesz, to też rodzaj mądrości - śmiech jest czasem jedynym sensownym komentarzem do rzeczy, które są niby błahe i boleśnie poważne. Pozdrawiam serdecznie. @Łukasz Jurczyk   Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam:)    Scroll to postęp? Biegniesz w miejscu, tracisz tlen. Nie odświeżaj, idź.     @Poet Ka @Omagamoga    Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :)  @Leszczym     Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :)
    • @hollow man deadline ok, ale może chociaż zwiążemy sobie mózgi jakimś wspólnym wytycznym co do formy?  Chyba że impro na live ;)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...