Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

pieskie życie

Krzysztof Kwiatkowski
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Krzysztof Kwiatkowski

Krzysztof Kwiatkowski

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

nie zasmakowałem i już nie zasmakuję
ust przeżartych rdzą tamtego wieczora
choć oczy nie widzą a dotyk nie czuje
idę skonać po cichu
idę, gdyż nikt nie woła...

pojono mnie miłością jak psa wodą z kałuży
szczekałem już niemalże, łkałem na ten los
nic mi nie zostało, po cóż to przedłużać?
idę, nie wzywa mnie niczyj głos

szlochaj, no dalej, eh, marne wszystkie chwile
wiatru brak co w momentach takich często wieje
obejdę się bez niego, choć z nim troszkę lżej
umierać na śmierć na życie nadzieję

kochać? nie ma to większego sensu
bo po co wywalać na wierzch trzewia uczuć?
aby móc je potem zdeptać, poszczuć je kijem?
wypluć, wyrzucić, sprzątnąć i...już?

teraz możesz płakać, zresztą, jeśli chcesz
zamknij powieki i dotknij mych ust
oni nic nie widzą, na ich skronie opadł kurz
bo każdy człowiek to... sama wiesz

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • aff
      KODAK

      Przez aff · Opublikowano

      uwielbiam kolor pelargonii na pelargoniach gdy sobie swawoli mam z pelargonii      światło na falach przepływamy przez dworzec zdrój z łabędziami     rozdzielają się  strumienie w żółtych oczach może rozdarły                
    • Berenika97
      DWOJGA IMION

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @LessLove   Dziękuję!  Muszę sobie teraz posłuchać - kilka razy, bo jestem wzrokowcem. :) 
    • Alicja_Wysocka
      mgnienia

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @iwonaromaMgnienie krótkie, a cierpienie długaśne.  Jak w piosence "W życiu piękne są tylko chwile"      
    • Berenika97
      Wesele

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      Pan Młody   Spoglądam na nią długo, ona to czuje - widzę. Panna Młoda Osiada na mnie jego spojrzenie - gęste, odlane z twardej pewności. Zamieram u jego boku, jakby strach wrósł mi w kostki i pożarł ścieżki odwrotu. Pan Młody Tłum chciwie spija chwile, w kryształach wibruje gwar. Przytulam ją mocno do siebie, by wrosła w mój cień.   Panna Młoda   Kolejny toast. Rozdaję uśmiechy, dusząc się z wolna w klatce splecionej z oklasków i spojrzeń. Pan Młody   Zamykam jej dłoń w swojej, kciukiem oswajam chłód skóry. Jak posłusznie dziś błyszczy na jej palcu złoto. Panna Młoda   Moja dłoń opada jak zwiędły liść. Zimny kruszec ciągnie w głąb ziemi. Jeśli zastygnę, niczym rzeźba wycięta z lodu, może nawet nie pojmie, że we mnie nikogo nie ma.  
    • Berenika97
      wirus

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka   Uderzyło mnie to "na łeb na szyję" - to pewien rodzaj lotu. Środek bywa bezpieczniejszy, ale chyba mniej pamiętany.   "Za mało na wiersz, za dużo na myśl" - a dla mnie akurat w sam raz. To zdanie samo w sobie jest poetyckie. I to zapisane w nocy, między snem a jawą - teksty stamtąd mają inną wagę. Fajnie, że wstałaś. Takie rzeczy czekają tylko chwilę.   Serdecznie pozdrawiam. :)   

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...