Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • Fundamenty budowało stu robotników.   Mieli fałszywą miarę.   Jeden budowniczy ostrzegł- nadaremnie, budził zdziwienie.   Teraz wieża chyli się ku upadkowi, straszy również cień.   Wchodzą na nią niepoważni turyści.    
    • @Natuskaa Zacne.  Pozdrawiam. 
    • @karenka „Wybaczenie to jedno, zapomnienie to coś zupełnie innego”. Abbi Glines   Pozdrawiam. 
    • burza z przeciągiem wchodzi nieproszona do domu  przez okno    jeszcze ślepy od porannego słońca kręcę się  w aromatach mokrej ziemi i ogórków a październikowy wiatr w drzwiach  gwiżdże na lato    mamo znów pachniesz koprem i smakujesz czosnkiem         
    • Widziałem szczęście w zaczarowanym ogrodzie Nie uwierzyłem w jego blaski, cienie, kolory Nim nie utonąłem duszą w lazurowej wodzie Pięknem światów dookolnych olśniony   Potęgą białych kwiatów nieskalanej harmonii Grały rytmy wieczności, melodie zaczarowane Pękały w naturalnej i kojącej melancholii Jak z snu twardego kamienie porozrywane   Białe obłoki płynęły w błękicie lekko i zwiewnie Natchnęły myśli jak śpiew nadziemskich aniołów Prowadząc w potok słów, które wylewnie Popłynęły duszą – cóż za obfity był to połów   Tunelami żył krążyła krew gorąca, koiła spokojem Skroń pulsowała – nie dusiły smutki, rozpacze Już nie zmagałem się z duszy bólem i znojem Zbudziła się radość. Co jeszcze zobaczę?
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...