Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

trzeba ukochać tę śmierć

Lahaj
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Lahaj

Lahaj

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

trzeba ukochać tę śmierć

by stopić sercem jej chłód 

bo cóż mogę zrobić skoro przyszła 

po moją kruszynkę mój płód 

 

jak wielkie to jest wyzwanie 

rzucone śmierci prosto w twarz

by zwłok od razu nie grzebać 

nieżywych nie warto się bać 

 

mija miesiąc smierć nas nie rozdziela

dbam o nią piersią karmię przewijam

córeczka śpi w łóżeczku bladziutka 

spacer w nocy w wózeczku malutka 

 

czujności sąsiadów nie sposób przecenić 

to nie smierć nas rozdzieliła a ludzie źli 

nie dane mi było dojrzeć do pochówku

zabrali mój skarb a mnie w pasach 

 

wywieźli  

 

 

nie ufam już nikomu ufam tylko sobie 

gdy stąd mnie wypuszczą odnajdę córcię

 

w grobie 

 

 

Edytowane przez Lahaj (wyświetl historię edycji)
2
  • Lahaj zmienił(a) tytuł na trzeba ukochać tę smierć
  • Lahaj zmienił(a) tytuł na trzeba ukochać tę śmierć

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Marek.zak1
      boso

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      @Berenika97 Zgadzam się i sam uczestniczę w akcji uwalniania słów i zwrotów ze ściśle przypisanego im tradycyjnego znaczenia. Niektóre z nich są powtarzane i powtarzane, a wcale nie musza być trafne. Niektóre zresztą sama tu wymieniłaś.  Mój ostatni wpis to też o tym:). Cieszę się, że  razem uczestniczymy w tej akcji. Może ktoś jeszcze dołączy. Pozdrawiam serdecznie. 
    • Pisarzowiczka
      Bieg

      Przez Pisarzowiczka · Opublikowano

      Kłótnia. On ją pyta w złości: „O co tobie biega? Powiedz!”. Spięta, szepcze: „Będzie prościej...”. Wtem ucieka po tym słowie.   On ją goni, ona biegnie drogą, lasem, pośród kwiatów. Woła za nią wciąż bezwiednie: „Nie odbiegaj od tematu!”.   Był to zbieg okoliczności, bo ten bieg oznaczał więcej. Ona się wszak, dla ścisłości, ubiegała o atencję.
    • wiedźma
      Jutro też

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @Waldemar_Talar_Talar

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      U mnie dziś takie przemyślenia:    Zamykam oczy  Twoja twarz pogodna  Oczy- gasnący blask Wypieram tą myśl  Nie chce by stała się prawdą  Mówisz " udało mi się "  I odchodzisz tydzień później Twój fotel , dla mnie,  Wciąż w nim siedzisz  Usta wykrzywione w uśmiechu  I tlen, który nie zdołał Cię ocalić . Ja też nie zdążyłam. Potrafię płakać .  
    • Alicja_Wysocka
      Cisza

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @violettaŁadnie o ciszy :) Bardziej pasuje mi pierwsze zdjęcie do tematu i chyba dlatego je wybrałaś do wiersza. Jest w nim cisza.  
    • Mitylene
      Wspomnienie

      Przez Mitylene · Opublikowano

      @violetta a ja bym jeszcze dodała:   "W majowym słońcu skąpana, stoisz jak obraz najsłodszy, przez wiatr lekko rozczesana, w sukni od pąków uboższej.    Pobiegnę za Twoim zapachem, gdzie płatki magnolii lśnią biało, by pod tym kwitnącym dachem, wiosnę wspólnie wychwalać całą."   Brakuje tylko zdjęcia, jak to ja mam w zwyczaju;)          

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...