SIEDMIOMILOWE BUTY

[szept wiatru]

SIEDMIOMILOWE BUTY
Chodziłem po wodzie w drewniakach Woda łechtała mi przyjemnie stopy Pluskała cicho, potem dźwięk narastał staccato. Brodziłem po stawie w gumiakach Woda wlewała się do nich  Plusk, plusk, Pluskatt. Wybrałem się na drugi koniec tęczy W poszukiwaniu szczęścia Ale nadaremnie. Teraz juz wiem, że szczęście znajdę w sobie Nie potrzebuję do tego Żadnych siedmiomilowych butów. Warszawa, 18.01.2021
	Wiersz zainspirowany utworem Cz. Niemena ªSpokonym krokiemª

[Antoine W]

@szept wiatru jakoś tak mi się te strofy nie dopasowały, wiem że tęcza to woda ale nie potrafię ubrać tego w odpowiednie słowa, troszkę cos się tu gryzie... serduszko za dobry pomysł.

(polecam książkę W.Tatarkiewicza o szczęściu)

[_M_arianna_]

@szept wiatru

 

Tak, trzeba siebie poznać,

i uwierzyć w posiadaną moc. 

Celny zamysł. 

 

 

 

 

Edytowane 22 Stycznia 2021 przez -Marianna__ (wyświetl historię edycji)