Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

 

przeszłość jak szarańcza

 

wybucham 
w próżnię błękitem

 

w mieliznach zostaje wylinka
głowa nabita 
myślami jak trofeum kanibala

 

z resztą płynę w teraźniejszość

 

czekaj
kiedyś wrócę

 

nie do rzecznie

 

zresztą

przyszłość rozgałęzia się
w deltę 


 

Opublikowano

@opal bawiąc się słowami...tracisz sens..."niedorzecznie, czasem" fajny tytuł...nie wiem dlaczego po przecinku... ale drugi tytuł jest lepszy..."przeszłość jak szarańcza"

nie do rzecznie....to a propos tytułu....zabawa....rzeka, delta...ta sprawa dla mnie nic z tego nie wynika:)

 

 

Opublikowano

@w kropki bordo

? Napisałam najkrócej, co miałam na tzw. myśli. Co do tytułu, to chodzi mi jednak o CZAS (w ujęciu kwantowym, stąd ten operator Hamiltona), zatem sama  "przeszłość jak szarańcza" odpada. Przecinek w tytule zamierzony.  
Nie zbywam Cię (a chyba tak potraktowałaś moją odpowiedź), tylko nie za bardzo mam czas odkomentowywać. 
Dzięki jeszcze raz za cenne uwagi i zajrzenie, "se" (?), do mnie.
Pozdrawiam. :)

Opublikowano

Duży ciężar w peelu, tak to czytam. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ciekawe porównanie - to tak, jakbyśmy zostawiali w trudnościach to co powierzchowne i wychodziła prawda o nas. 

 

to działa na emocje, również bawi. 

 

Zastanawiam się nad zakończeniem a dokładnie nad "rozgałęzia się". A może "rozlewa się" ? 

 

Tekst na posiedzenie przy dużej kawie.  Zaintrygował mnie. 

Pozdrawiam  

Opublikowano

@Radosław @Dziękuję Ci za przysiądnięcie się z kawą do tego tekstu i za dogłębną analizę.

Co do końcówki, to "rozlewanie" kojarzy Misię z jakimś fatalizmem i inercją, a rozgałęzianie - jednak z pewnym wyborem, ale może się mylę. Jeszcze pomyślę nad Twoją sugestią. 

Pozdrawiam serdecznie.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Charismafilos Zastanawiałam się czy perspektywa panny młodej będzie lepsza. :) Na pewno byłaby bardziej dramatyczna. Tutaj celem była tragikomedia pod konkretny zestaw.  Może jeszcze kiedyś napiszę drugą wersję.  Dzięki za te spostrzeżenia. :)
    • Zapłodniłem nadzieję myślami pozytywnymi zarodek już ma imię szczęście z humorami ciążowymi przyszła mama płacze przy tacie ojciec smutkiem przepołowiony pełny nadziei całuje brzuszek przyszłej matki choć zmartwiony że to tylko szczęścia okruszek gdy nadzieja już urodzi na świat wydając pociechę odejdą wszystkie smutki będzie dorastać szczęście brzuch nadziei wciąż rośnie wyczekują więc porodu na świat przyjdzie radośnie szczęście bez powodu  
    • Wzięli kiedyś na tapetę takiego małomożliwościowego. I chcieli go uczynić ja cię kręcę dużo mogę. Ba, mogę najwięcej i najlepiej i najpełniej, ba, najdalej. I chcieli tak zrobić niewiele, bardzo niewiele mu pomagając, a wspierając tylko troszeńkę i broń cię panie boże finansowo, co notabene zakrawa na błąd logiczny. Ważną rolę miały odgrywać przeróżne bodźce motywacyjne i demotywacyjne jak najbardziej również. I była w tym zabawa, owszem była, ale to ogólnie jest wiadome, że zabawa w branży rozrywkowej figuruje jak najbardziej. Mieli w planach figuranta przerobić w figurę, z czego roześmiało się i być może nawet serdecznie chyba pół miasta, a już z całą pewnością cała okolica. Zamieszanie spowodowało kilka książek o bardzo interesującym podłożu intencyjnym, które co warto dodać w założeniu miały wcale i nigdy nie powstać. Te oto przynajmniej książki zostały napisane przez zewnętrzne okoliczności i jest w tym coś z faktu niezbitego. Książki dawały, dawały ubaw w odbiorze.     Warszawa – Stegny, 11.06.2026r.  
    • @Marek.zak1 Oj tak i zastanawia mnie czasem czy i ja nie walczę w takiej właśnie kategorii :) Pozdrawiam.
    • Jest takie miejsce, gdzie nie ma nadziei. Jeśli w nim mieszkasz to planów też nie ma. Zamknięty w bunkrze własnej przestrzeni odrzucasz piękno na oścież nieba. Jak przebić beton, jak się otworzyć? Jak spojrzeć słońcu twarzą w twarz - dumnie. Jak zacząć ufać, jak się nie korzyć, gdy klucz do wyjścia złamał się we mnie.    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...