Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

kto czytał ten wie

Iwa-Iwa
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Iwa-Iwa

Iwa-Iwa

Opublikowano
Opublikowano
Kto czytał ten wie że Cygan a Romowie to dwa inne światy a w książce, pisało z dużej litery Cygan nie wymyśliłam sobie tego pozdrawiam serdecznie:*
Siedzę i beczę nad tym wierszem
ciężko mi pisać o tych przeżyciach
jakich doznałam a doznałam szoku mimo
mimo że dopiero połowa książki
moje marzenie dzisiejsze pojechać tam
i się pomodlić nad tragedią jaką
są obozy z Auschwitz
historia którą przedstawia książka którą czytam
jest o Niemcach i Cyganach
matka dzieci wybłagała by za nim go zabiorą
mógł godnie się ubrać
dzieci mimo wszystko nie zostawiła szła za nimi murem
całą rodziną w obozie się znaleźli
mimo że tylko mąż był cyganem ona
godna podziwu odwaga do męża
potem w obozie do dzieci bo z tej samej krwi ojca
do końca o przetrwanie walczyła
dalej nie wiem ale wiem jedno
nawet tatuaż dziecko miało wszystkie
nawet maluszki na udach czy rączkach
to jest straszne co ludzie mogą zrobić sobie nawzajem
niektórzy omijają ten temat szerokim łukiem ja chcę wiedzieć
wszystko każdy Polak powinien chociaż kawałek historii znać
nie ważne jak najlepiej w porządnej lekturze
dat nie pamiętam przyznaję się bez bicia
pamięć słaba lecz ta historia w pamięci na długo
swój ślad zostawia a ja cóż zmykam czytać dalej
Iwa zapraszam na bloga

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

BLOGZYCZEN.WORDPRESS.COM
www.blogzyczen.wordpress.com
1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Kapirinia
      Baza

      Przez Kapirinia · Opublikowano

      @karenka bardzo dziękuję za piękne słowa ♡
    • Grahamoza
      Dzień dobry

      Przez Grahamoza · Opublikowano

      @Bożena De-Tre Oh...wow! Takiego komentarza się nie spodziewałem

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Bardzo dziękuję Pozdrawiam, G.
    • Leszek Piotr Laskowski
      Parkowy poeta.

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      „Parkowy poeta”   Usiadł na ławce pośród starych kniei, gdzie park w zieleni szeptem koił świat. Z kieszeni wyjął notes pełen nadziei, by schwytać słowa, które niesie wiatr.   I wtedy usłyszał cichy, dziwny ton, jak gdyby ktoś mu czytał świeży wiersz. Nie było nikogo — tylko liści plon, co szeptem splatał niewidzialną pieśń.   Spojrzał wokół siebie w każdą stronę, lecz pustka tylko trwała pośród drzew. Czyżby gałęzie były ożywione? Czy las przemawiał? Czyż to jego śpiew?   Na tej ławce siadał przecież tyle lat, a dzisiaj park przemówił pierwszy raz, jakby otworzył jakiś tajny świat, skrywany cierpliwie po dzisiejszy czas.   Wyjął zielony notes, ołówek w dłoń i wsłuchał się w milczenie leśnych dróg. Natchnienie miękko spłynęło niczym toń, jak dar, który nagle zesłał mu Bóg.   Lecz znów usłyszał niewyraźny szept, rozglądał się daremnie poprzez gęsty cień, jakby ktoś obok cicho składał rym, a park odpowiadał jemu w liści drżeń.   — To zwidy chyba... albo leśny czar? — Chochliki stroją sobie ze mnie żarty? Pytał ciszę, zapatrzony w lasu jar, lecz echo wróciło w swój notes otwarty.   Gdy wszystko ucichło, westchnął cicho sam: „To tylko wyobraźni cichy głos.” I wzrok uniósł ku niebu ponad las, gdzie obłok niósł poezji lekki los.   Wtem przyszła myśl jak jasny letni brzask, a ołówek zatańczył w jego dłoni. „Szła ścieżką dziewczyna, piękna niczym blask, którą poranek w złotych barwach chronił.   Mówiła wierszem, jakby każdy krok był nutą zapisaną w leśnym śnie. Deszcz ozdabiał jej włosy, zakręcając lok, a słońce wplotło tęczę w jej jasny dzień.   Szła coraz wolniej poprzez mokry szlak, gdzie błoto więziło zmęczone nogi. Już nie płynęła lekko niczym ptak, lecz brnęła cicho przez leśne bezdrogi.”   Nagle poeta ocknął się ze snu, uśmiech rozjaśnił zamyśloną twarz. — Już wiem, kto szeptał tutaj pośród drzew... — To wena ci przyszła, właśnie ją masz.   Choć dzisiaj rymy były ciężkie jak kamień, a wers nie zawsze trafiał prosto w cel, to zabrał z parku przesłanie natchnień, by w domu stworzyć poetyczną biel.   Leszek Piotr Laskowski
    • Toyer
      Serce poety

      Przez Toyer · Opublikowano

      @karenkaDziękuję 
    • Benjamin Artur
      Na uczuciach się nie znam…

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      @andrew Dziękuję za zaproszenie. :) Bardzo mi miło, że mój wiersz doczekał się własnej odpowiedzi. Pozdrawiam serdecznie! :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...