Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

 

Chciałbym sięgnąć skrawka nieba
podarować tobie słońce
tam gdzie dusza pieśni śpiewa
i gwiazd srebrnych lśni tysiące

Księżyc patrzy na mnie z góry
i rozwiewa me marzenia
a wiatr szarpie serca struny
przecież ciebie luba nie ma

Zostawiłaś mnie samego
chłód przenika moje serce
zamieniłaś mnie na niego
czyżby kochał ciebie więcej

Czasu tego już nie cofnę
i nie zmuszę do kochania
patrzę jak za moim oknem
srebrny księżyc się wyłania

Tylko on mi pozostaje
i te gwiazdy srebrem lśniące
chciałem tobie podarować
lecz nie jedną a tysiące

Opublikowano

Piękny wiersz też wiele razy dostawałam po tyłku gdy myślałam że to już te uczucie i stwierdziłam że samej nawet lepiej idzie się przyzwyczaić a co najważniejsze nikt nie zrani więcej pozdrawiam zatem :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena Twój wiersz to tekst mroczny, obsesyjny i świetnie wykorzystujący formę do przedstawienia stanu psychicznego podmiotu lirycznego, który traci siebie w zderzeniu z drugim człowiekiem lub silną emocją. Podmiot nie chce używać słowa "miłość", bo jest tu raczej inwazja. To drugie jest w środku i przejmuje kontrolę, odbiera wolną wolę. Uczucie jest opisane jako wirus, ale stan ten zaszedł tak daleko, że powrót do normalności oznaczałby okaleczenie, więc podmiot godzi się na taki stan. Zapis również buduje narrację, bo rozpad tekstu to zapis rozpadu umysłu. Przypomina natrętne myśli, pulsującą krew. Zakończenie wiersza - gdy słowo określające istnienie rozpada się na pojedyncze sylaby i litery może oznaczać śmierć ego. Podmiot liryczny przestaje istnieć jako odrębny byt.   Obłędny jest Twój "Obłęd"! Jak any-erotyk w którym jeden organizm "pożera" drugi. :) Super!
    • @Laura Alszer   czysta egzystencjalna esencja podana bez poetyckiej waty   intelektualny nokaut który zostaje pod czaszką.   wielka klasa i rzadka odwaga w dotykaniu nagiego nerwu.    
    • Codziennie pisałam do Ciebie listy. O tym,czego nie jestem w stanie Ci powiedzieć. Chciałam dać Ci je jeśli nam się uda. Chciałam dać Ci je jeśli będę szła w Twoim kierunku do ołtarza. Pisałam i pisałam. Wypełniłam nimi szufladę. Jedną. Potem jeszcze jedną. Aż mi ich zabrakło. Zabrakło też Ciebie. Listów nie przeczytałeś. Nie zdążyłam powiedzieć. Ale idąc do ołtarza, już nie w Twoim kierunku, Będę o nich pamiętać.
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @iwonaroma   dziękuję Iwonko:)       @Poet Ka   ......nie.....ja.....nic  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

            @Alicja_Wysocka   dziękuję Alu:)   Ty cała....w piwoniach:)   och....       @Laura Alszer     miło mi bardzo;)   dziękuję:)        
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...