Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

chociaż tyle programów wielki nic 
woda z mózgu plugawość ulic 

 

lepiej w sufit mi na muchę która brzęczy 
po co  się wkurzać na to które  męczy

 

racja czy też nie racja po czyjej stronie ona 
a ten który jest przy swojej nadzwyczaj wyolbrzymiona 

 

toteż okoniem staje jak trzeba nawet z barana 
i oto mamy zwierzyniec prostacko rzec kaszana 

 

niby mądrzy uczeni a siano mają w głowie 
tylko czemu służy że kłębek nerwów i zdrowie 

 

ale nie mnie prawić zatem nie moja bajka 
a mucha jak lata tak lata brzęczy brzęczy grajka 

Edytowane przez Gabrys (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Ja napisałbym: lepiej w sufit mi patrzeć, no i byłoby jeszcze jeszcze kilka miejsc do poprawy, ale w ogólnym zarysie, to nawet nieźle. Telewizji już od lat nie oglądam, a w tej chwili nawet nie posiadam takowego odbiornika :). Zraziłem się na dobre jakiś czas temu. Naprawdę daje się bez niej żyć.

Pozdrawiam

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Radia przeważnie słucham w samochodzie i... cały czas w pracy. Czyli w sumie rzeczywiście całkiem sporo. Najwięcej czasu wolnego pochłania Internet. Swoboda wyboru to jednak duży atut, tylko pytanie: jak długo będziemy się jeszcze mogli nią cieszyć?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Waldemar_Talar_Talar   Każde słowo w Twoim wierszu przepełnione jest miłością i wdzięcznością za to, co najważniejsze. Rodzina to naprawdę największy skarb. Pozdrawiam. :)   
    • @Charismafilos Wieża jak konik, tak bym to widział, ostatni ruch ze skręceniem w lewo lub prawo, oczywiście na całej szachownicy :))
    • @Mitylene   Niezwykle wzruszający wiersz. Ta dziecięca naiwność zderzona z brutalną rzeczywistością rampy w Auschwitz po prostu łamie serce. Najbardziej porusza ta cisza i ufność - wtulenie się w dłoń mamy "dopóki jest". Ostatnia zwrotka zostawia z ogromnym, dławiącym smutkiem. Piękny, choć niesamowicie bolesny hołd dla tych najmłodszych, bezbronnych ofiar.
    • „Obłoki srebrzyste” tak to się po polsku banalnie nazywa, „Noctilucent clouds” – „świecące w nocy chmury” lepszym mianem bywa Dla sunących po granatach nocnego nieba rozświetlonych mgieł Od maja po lipiec od dziesiątej do północy widzieć da się. Zwykle nisko nad północnym horyzontem. Częstsze od Krakatau. [1] Lecz, dopiero od niego, czy zeń ozdobę nieboskłon wcześniej miał? Może, bo w Skandynawi wierzono, że to duchy wojowników, Lecz więcej, bardziej na południe, w wybuchu tego wyniku. A one hen wysoko, wciąż widzą słońce, gdy noc tuż nad ziemią, A one tak subtelne, skryte w błękicie, na granacie jawne już.   PRZYPIS [1] Pierwszy naukowy opis zjawiska pochodzi z 8 czerwca 1885 r. od niemieckiego astronoma Otto’na Jesse’ego. Późny opis naukowy niekoniecznie dowodzi niedawnego pojawienia się zjawiska.
    • ułamek sekundy czy chwila która trwa w nieskończoność   myślisz czasem że przyjdzie samo że ktoś je przyniesie położy obok ciebie i nagle wszystko stanie się lżejsze   ale może szczęście tworzy się inaczej   z drobnych rzeczy gestu o poranku uśmiechu mimo łez czyjejś obecności przy której cisza już nie boli   może sami uczymy się je budować   dzień po dniu z rozmów dotyku przytulenia   może to tylko stan umysłu   a może coś więcej   szczęście?   to nie cud   to Ty...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...