Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Gdybym nie był tak pazerny

nie hołubiłbym mamony

hulałbym po bożym świecie

bez balastu, bo bez żony.

 

Naśladowałbym kolibra

jak on żywił się nektarem

zbijał bąki, ostatecznie

wysiadywałbym za barem.

 

Do barmana wołał głośno

nie bądź kutwą daj bez kasy

a być może ci zapłacę

jak nadejdą lepsze czasy.

 

Czas bym trwonił na zabawy

i hulaszczy wiódł tryb życia

ale stało się inaczej

tu przyznaję się bez bicia.

 

Mam mamonę i małżonkę

i posadkę mam nielichą

stać mnie nawet i na litra

węgorz może być zagrychą.

 

Nie mam dużo i nie mało

jestem zwykłym przeciętniakiem

gdybym nie snuł takich wizji

chyba nie byłbym Polakiem.

 

Opublikowano (edytowane)

@Henryk_Jakowiec

 

Jedni żyją wciąż rozrzutnie

drudzy oszczędzają ciągle

kto z nich może stwierdzić dumnie

ja przeżyłem życie mądrze

 

czy statecznym być spokojnym

czy czerpać z życia garściami

czy umiarkowanie głosić

czy się bawić czy się bawić 

 

obie ścieżki jedno łączy

czyś rozrzutny czy oszczędny

życie to zawsze są koszty

i potrzebujesz pieniędzy

Edytowane przez Johny (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Kiedy człowiek jest rozrzutny

to niebawem się okaże

że zmuszony będzie szukać

torby, bowiem apanaże

 

nie wystarczą na wystawny

i kosztowny model życia

a gdy pójdzie już z torbami

długa droga do przebycia.

 

Kto stabilne widzie życie

w miarę potrzeb i rozsądku

jest powszechnie szanowany

mówią o nim gość w porządku

 

nie ma stresów, uzależnień

nie ponosi żadnej winy

jest przykładem dla sąsiadów

bohaterem dla rodziny.

 

Pozdrawiam serdecznie:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Z żoną można grać w tenisa

w karty choćby i w pokera

tylko zawsze mały szkopuł

żona bardzo często gdera

 

co do bąków żeby zbić je

to wypuścić je wpierw trzeba

a przy damie nie wypada

więc przy żonie też się nie da.

 

Pozdrawiam serdecznie:)

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Świetne! Swego czasu studiowałem np. celtyckie klimaty. Skończyło się wierszem o druidach.   Bardzo lubię takie pisanie, a jak jeszcze jest ładnie zrymowane, to tym bardziej. Poza tym, są tutaj, nie wiem jak to powiedzieć, elementy poetyckiej tajemnicy. Bardzo mi się podoba.
    • To był czas gromu, z niebios uderzony, gdy niebo pękło pod biczem płomieni. Świat stanął nagle, blaskiem oślepiony, w huku uderzeń świt ziemię odmienił. Dąb wyrósł z wiary, porośnięty siłą, na szczytach wzgórz, gdzie srogie wichry gonią. To, co się w lęku przez wieki ukryło, trwa teraz mocno pod Peruna dłonią. Tu nie ma trwogi, co nie jest już męstwem, ani milczenia, co nie brzmi wyrokiem. On karze zdradę i włada zwycięstwem, patrząc na ziemię swym surowym okiem. Niechaj topory lśnią na skraju świata, gdzie sprawiedliwość wykuwa się w huku. On jest tym prawem, co narody splata, cięciwą napiętą na gwiezdnym łuku.   Perun w mitologii słowiańskiej to najwyższy bóg, władca niebios, piorunów, burz, wojny i sprawiedliwości. Jako gromowładca, utożsamiany z siłą i porządkiem, był jednym z najważniejszych bóstw, często przedstawianym z toporem. Jego symbolem był dąb (męskie drzewo życia). Obraz wygenerowany AI  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Często się w ogóle nie myśli o tym że jedno słowo może komuś zrobić dzień :) Tyle razy zdarzyło mi się chcieć powiedzieć komuś coś miłego ale powstrzymywała mnie myśl że przecież to drobnostka, wypowiedzenie słowa nic nie kosztuje, nie sprawia żadnego wysiłku więc dlaczego miałoby być wartościowe? Ten wiersz będzie dla mnie przypomnieniem żeby jednak mówić :)
    • @Gosława Dawno u Ciebie nie byłem. Przepraszam, ale nie mam po prostu kiedy czytać każdego z moich ulubionych autorów. Powiem zaś jedno: ludowości można się od Ciebie uczyć bez końca. Nie znalem legendy, opisanej w wierszu.
    • Bardzo surowy werdykt. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...