Zła taktyka

[Gość Franek K]

Spotkali się kiedyś Polacy z Włochami,

By w ramach przyjaźni między narodami

Trochę móc pokopać sobie dla zabawy.

Niekorzystny obrót przybrały wnet sprawy.

 

Głównie dla tych pierwszych, miast na kartoflisko

Trafili niechcący bowiem na boisko.

Lecz to wcale nie był koniec niespodzianki,

Bo był tam też sędzia, a miast łopat bramki.

 

Panika się wdarła w szeregi Polaków,

Bo choć są mistrzami w kopaniu ziemniaków.

To rychło dostrzegli tragiczną pomyłkę,

Oni chcieli kopać, a Włosi grać w piłkę.

 

Nie mając kopaczek machali rękami

I rzucali mięsem, lecz to wszystko na nic.

Kiedy wyszedł na jaw brak umiejętności,

Zaczęli polować na rywali kości.

 

Były więc zapasy i ciosy karate,

Jak więc to się stało, że przegrali zatem?

Przyczyną porażki była zła taktyka

- Źle bowiem dobrali broń do przeciwnika.

 

Obrońcom przydały-by się chociaż brony,

Pomocnikom kosy, a jeden szalony,

Niechaj nie zapomni i weźmie ciupagę,

Wtedy zremisować może damy radę.

 

[Gość]

@Franek K

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

muszę mężowi pokazać wiersz

On jako niezmordowany kibic będzie miał ubaw po pachy

Pozdrawiam Franciszku

[Gość Franek K]

@Gosława

 

To się okaże :)

 

Odpozdrawiam Renato ;)

[joanna53]

fajny wiersz,

pozdrawiam.

[Gość Franek K]

@joanna53

 

Dzięki Joanno. Odpozdrawiam :)