Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

nie wstydzi sie

zapominania o tym

lub tamtym

 

nie wstydzi go słuch

już nie ten co

kiedyś

 

nie wstydzi wzrok

który mija znajome

mu twarze

 

nie wstydzi się życia

która zaczęło lekko

wyprzedzać

 

bo wie że starość

to inna bajka

która też cieszy

 

nie zamyka drzwi

dni upiększa tak

mu bliskie

 

 

 

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Jak to mówią... nie udała się panu Bogu starość, ale co zrobić... każdego (prawie) dopadnie.

Opublikowano

Czasami starość bywa cudownie ciepła 

Pod warunkiem że osoba jest otoczona opieką i miłością bliskich

Jednak to rzadkość w dzisiejszych zabieganych czasach

Pozdrawiam serdecznie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam  -  miło że czytasz za co dziekuje i pozdrawiam.

Dzięki serdeczne  za kolejne czytani.

                                                              Miłych chwil życzę.

Witaj -  dziekuje za odwiedzenie - 

                                                             Radosnego dnia ci życzę.

Witam - ale od nas też zależy jaka ta starość będzie.

              - dziękuje za czytanie.

                                                       Udanych chwil ci życzę.

                                   

 

Witam - ale od nas też zależy jaka ta starość będzie.

              - dziękuje za czytanie.

                                                       Udanych chwil ci życzę.

                                   

 

@Marek.zak1 -  @Kot -  dzięki  - pozdrawiam obu panów.

                                                                                                         

@Marek.zak1 -  @Kot -  dzięki  - pozdrawiam obu panów.

                                                                                                         

Opublikowano

Tak sobie myślę, że niekiedy starość to niestety wegetacja, nie - życie.

 

Zamieniłabym:
"nie wstydzi go słuch" na
"nie zawstydza go słuch" lub "nie wstydzi się (słabego) słuchu" i dalej, analogicznie.

Pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @vioara stelelor Dziękuję za pogłębioną refleksję.  Przesyłam serdeczności!
    • @huzarc Z wiersza wynika, że w każdym człowieku drzemie bestia, tylko nie zawsze okoliczności ją uruchamiają, i wtedy możemy uchodzić za przyzwoitych, szlachetnych, dobrych. Szereg eksperymentów społecznych potwierdziło tę tezę. Czy tego chcemy, czy nie, nosimy w sobie mrok, ponieważ nosimy w sobie emocje. A emocje, to nic innego, jak instynkty, tylko to ładnie brzmi, tak po ludzku. Kiedyś miały nam zagwarantować przetrwanie, i tylko do tego służyły. One są kodem, który odtwarza się raz po raz w Terminatorze. Myślę, nawet, że niejednym. I jeszcze przyszła mi do głowy taka refleksja - świadomość tej mrocznej strony samego siebie pozwala nam być lepszymi, bo wiemy, z czym musimy się w sobie zmagać. Natomiast utrzymywanie się w iluzji o własnej doskonałości - prowadzi do tego, że on przejmuje nad nami kontrolę, bo się nie spodziewamy ataku z jego strony. Jest jeszcze trzecia opcja - lęk. Nie chcemy nic o sobie wiedzieć. Uciekamy od pytań, co we mnie siedzi. Nie chcemy zastanawiać się nad tym, jacy jesteśmy - dobrzy czy źli. Owijamy się w rodzaj kokonu A jednak, jak piszesz -   

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Diaboliczna, brutalna warstwa psychiki. Prawdę mówiąc dobro, prawdziwe, postrzegam osobiście jako doskonałą znajomość jego sztuczek, jego manewrów, jego wpływu na nas - i pozostawanie zawsze w gotowości, aby mu się przeciwstawić. Choć oczywiście koszty tej walki mogą być wysokie, ale przecież altruizm nie zawsze jest łatwy.  
    • @Berenika97 Tak. Proces alchemiczny ma niesamowitą nośność poetycką. Ukłony.
    • @Leroge   "Żyć cudzym cierpieniem" i szukać serca "na starej skale" – mocny obraz samotności i tęsknoty. Piękne zakończenie, pełne nadziei na uzdrowienie. Pozdrawiam. 
    • @Bożena De-Tre Wszystko co ważne znajdzie swoją drogę, chciałbym wierzyć.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...