Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

nie wstydzi sie

zapominania o tym

lub tamtym

 

nie wstydzi go słuch

już nie ten co

kiedyś

 

nie wstydzi wzrok

który mija znajome

mu twarze

 

nie wstydzi się życia

która zaczęło lekko

wyprzedzać

 

bo wie że starość

to inna bajka

która też cieszy

 

nie zamyka drzwi

dni upiększa tak

mu bliskie

 

 

 

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Jak to mówią... nie udała się panu Bogu starość, ale co zrobić... każdego (prawie) dopadnie.

Opublikowano

Czasami starość bywa cudownie ciepła 

Pod warunkiem że osoba jest otoczona opieką i miłością bliskich

Jednak to rzadkość w dzisiejszych zabieganych czasach

Pozdrawiam serdecznie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam  -  miło że czytasz za co dziekuje i pozdrawiam.

Dzięki serdeczne  za kolejne czytani.

                                                              Miłych chwil życzę.

Witaj -  dziekuje za odwiedzenie - 

                                                             Radosnego dnia ci życzę.

Witam - ale od nas też zależy jaka ta starość będzie.

              - dziękuje za czytanie.

                                                       Udanych chwil ci życzę.

                                   

 

Witam - ale od nas też zależy jaka ta starość będzie.

              - dziękuje za czytanie.

                                                       Udanych chwil ci życzę.

                                   

 

@Marek.zak1 -  @Kot -  dzięki  - pozdrawiam obu panów.

                                                                                                         

@Marek.zak1 -  @Kot -  dzięki  - pozdrawiam obu panów.

                                                                                                         

Opublikowano

Tak sobie myślę, że niekiedy starość to niestety wegetacja, nie - życie.

 

Zamieniłabym:
"nie wstydzi go słuch" na
"nie zawstydza go słuch" lub "nie wstydzi się (słabego) słuchu" i dalej, analogicznie.

Pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Dziekuję, dopisałaś piękne rozwiązanie. Niech tak się stanie! @LessLove To jest marzenie o... wolnej woli, która boli. Twoja pierwsza wersja bardzo mi się podoba. Dziekuję. A dlaczego męski sposób wyrażania? Ktoś pisał podobnie? @Nata_Kruk Dziekuję. 
    • Witaj -  Twój czuły pomruk, bliski szept, którym wypełniasz moją ciszę - pięknie to brzmi - czule i słodko -                                                                                                                     Pzdr.serdecznie.  
    • Witaj  Marku - lecz wciąż nie wiemy, jak tam będzie, - przyjdzie kiedyś taka pora że zobaczymy albo nie                          jak tam będzie -                                                               Pzdr.optymizmem.
    • Nadam arię i ramadan
    • WIERNI   Dopóki w nas lawa nie wystygła Dopóki serce trzeszczy w piersi Bądźmy dla siebie ożywczym wiatrem I wypełniajmy wolną przestrzeń.   Ref;Łańcuchy zrywać mamy siłę Nikt nas nie będzie batem pieścił Niech ryk silnika nam skrzydła rozwija Tnijmy maszyną swej drogi przestrzeń.   Być może chwila to ostatnia Być może czas nasz właśnie mija Kreślmy pazurem znak po sobie Niech młoda dusza skrzydła rozwija.   Ref; Łańcuchy zrywać mamy siłę Nikt nas nie będzie batem pieścił Niech ryk silnika nam skrzydła rozwija Tnijmy maszyną swej drogi przestrzeń.   Gdy nam wyliczą cel autostrady I na niebiosach znak przestawią Pełni spełnienia jedźmy ku światłu Co całe życie do kresu trasy prowadzi   Ref; Łańcuchy zrywać mamy siłę Nikt nas nie będzie batem pieścił Niech ryk silnika nam skrzydła rozwija Tnijmy maszyną swej drogi przestrzeń.   Skóra i glany już wytarte I wacha kroplą ostatnią płynie To warto było gonić się z wiatrem Bo kiedy jedziesz czujesz że żyjesz.   Ref; Łańcuchy zrywać mamy siłę Nikt nas nie będzie batem pieścił Niech ryk silnika nam skrzydła rozwija Tnijmy maszyną swej drogi przestrzeń.   Bogdan Tęcza® 3.06.2026
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...