Kufer

[Ewa Witek]

     W pokoju unosił się zapach świeżo zaparzonej herbaty . Kot Pazurek , wtulony w koc, spał na fotelu . Stara baba pomyślała, że lubi te ciche , spokojne wieczory . Podeszła do kota , pogłaskała go i wówczas jej wzrok powędrował w stronę kufra . 

Stał w kącie pokoju, stary, drewniany kufer podróżny . Miał wypukłe wieko, okucia metalowe na narożnikach , skoble do założenia kłódek i dwie antaby do przenoszenia .

Stary kufer pamiętał bardzo stare czasy . Był starszy nawet od prababki Anny . 

Anna dostała go od swojej matki na nową drogę życia . W nim mieściło się jej wiano . Była to jedwabna pościel , haftowane ręczniki , piękny strój ludowy i bursztynowe korale . 

Z Anną odbył swoją podróż z Kolbuszowej do Czerniowiec . Młoda, piękna dziewczyna , opuszczała swój rodzinny dom i wyjeżdżała do męża , którego niedawno poślubiła . 

Potem Anna przekazała go swojej córce Marii . Babka Maria z kufrem wyjechała do Danii na Bornholm . Tam wraz z mężem zamieszkali na długie lata .

Później rodzina przeniosła się na Kresy Wschodnie do Borysławia   a wraz z nią powędrował kufer . 

Były to lata świetności i dostatku rodziny i kufra. Przewożono w nim misnieńską porcelanę , futra, adamaszkową pościel . W specjalnej skrytce przewożono złotą biżuterię , szlachetne kamienie i pieniądze . 

Potem przyszedł czas wojennej tułaczki i poniewierki . Kufer chronił i przechowywał to co było dla rodziny najważniejsze - ziarna zbóż , z których pieczono chleb. 

Po wojnie rodzina zamieszkała pod Wrocławiem a kufer trafił na strych .

Zaczęły się dla niego gorsze czasy . Już nie służył do podróży i przeprowadzek . Zastąpiły go nowoczesne walizy i nesesery . A w nim zaczęto przechowywać rzeczy niepotrzebne , zbędne i stare . 

To wówczas zaprzyjaźniła się z nim stara baba , wtedy mała dziewczynka .

Wyprawa na strych do kufra była dla niej wielką przygodą i jeszcze większym wyzwaniem . Najpierw zakradała się po wielkich , drewnianych schodach. Potem podnosiła ciężkie wieko kufra i wyjmowała ukryte skarby : stare kapelusze , sukienki z żabotami, buty . Wchodziła do kufra i wyobrażała sobie , że płynie statkiem po morzu albo, że jest księżniczką i jedzie w pięknej karocy na bal. 

Chowała w nim również swoje skarby : kolorowe szkiełka, kamyki znalezione w ogródku , muszelki przywiezione znad morza . 

Czasami sama chowała się w tym kufrze ,gdy coś przeskrobała . Wszystko po to aby uniknąć kary, czyli klapsa od mamy . 

Z czasem z małej dziewczynki wyrosła na dorastającą panienkę i wtedy zamknęła w kufrze swój dziecięcy świat, chowając w nim lalki . 

Kiedy przyszła pora pierwszych nieśmiałych uczuć , zauroczeń , miłości, zaczęła pisać pamiętnik . 

I ten pamiętnik z najskrytszymi tajemnicami i młodzieńczymi rozterkami , też skrywała w kufrze . 

W końcu nadszedł czas rozstania z rodzinnym domem . Ku ogromnemu zdziwieniu wszystkich poprosiła o to  , by mogła zabrać ze sobą drewniany kufer . 

I tak kufer trafił do jej nowego domu i jest z nią do dzisiaj .

Stara baba , tak jak kiedyś mała dziewczynka, podniosła wieko kufra do góry . Przyjrzała się jego zawartości . Dotknęła bukietu z zasuszonych kwiatów , wzięła do ręki kilka kamyków, szkiełek, pożółkły pamiętnik . Westchnęła i pomyślała :

- Komu przekażę mój zaczarowany świat - świat moich wspomnień , opowieści ? 

 

[joanna53]

minęły lata świetności kufra ale sentyment do niego pozostał do dziś,

życzę miłego wieczoru.

[jazzkółka]

@Ewa Witek Zwykłe-niezwykłe losy zwykłych-niezwykłych przedmiotów, niezwykle opowiedzianych

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziś czytam o kufrze i czuję się trochę jak w "Baśni z tysiąca i jednej nocy", przeniesionej na nasz, swojski, polski grunt. I bardzo Misię to podoba!

[Ewa Witek]

@joanna53 to prawda . Dziękuję i też życzę miłego wieczoru . Pozdrawiam.

@opal bardzo dziękuję za miłe słowa. Pozdrawiam.

[Ewa Witek]

@Jacek_K @Jacek_K dziękuję za wszystkie uwagi

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozdrawiam.