Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

MISTRZ - Jan Kaczmarek

Nasza Europa...

 

 

Na tle brudnego muru
Kolejka smętnych zjaw
Emeryt gruźlik baba
W wózku wrzeszczący szkrab
I pijak niegolony
I jego chudy teść
To tylko po piweńko
Chcą bez kolejki wleźć
Nasza powszednia nędza
Wielka, globalna wieś
I ekspedientka jędza
I wszędzie Tczew czy Brześć
Pod biedą i niemotą
Po horyzontu kres
Nasz polski żywioł błoto
Tej wegetacji treść
A przecież to Europa tak bogata
Poniklowana złota pępek świata
Twoja i moja nasza wspólny obszerny dom
Tu wszędzie jest Europa
S'il volus plait welcome
Twarze zgorzkniałe szare
I oczy co od lat
Chłoną cieknący z gazet
Wściekły obmierzły jad
I usta co nie znają
Zwykłych życzliwych słów
Warczeniem się witają
Lub odwróceniem głów
A przecież to Europa raj ludzkości
Błogosławiony obszar wspaniałości
Ojczyzna mądrych ludzi niepospolitych snów
A tu się rano budzisz by zobaczyć znów
Marnie rodzące pola
Wysychający las
Obłędna zła niedola
Wciąż prześladuje nas
Przekleństwo to czy fatum
A może zwykły pech
Strach wypatrywać jutra
Smętnie ponuro źle
A czas do przodu leci
I lata też trop w trop
No i dla dobra dzieci dzieci
Czas wreszcie krzyknąć „Stop"
Odwagi i fantazji
Nastał ostatni czas
Inaczej stepy Azji
Wkrótce pochłoną nas
A przecież to Europa tak bogata
Poniklowana złota pępek świata
Twoja i moja nasza wspólny obszerny dom
Czy dla nas ta Europa?
 
 
 

 

 

 

 
Edytowane przez Polman (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta wiosna- najpiękniejszy czas:) 
    • @Berenika97 Świetne! Swego czasu studiowałem np. celtyckie klimaty. Skończyło się wierszem o druidach.   Bardzo lubię takie pisanie, a jak jeszcze jest ładnie zrymowane, to tym bardziej. Poza tym, są tutaj, nie wiem jak to powiedzieć, elementy poetyckiej tajemnicy. Bardzo mi się podoba.
    • To był czas gromu, z niebios uderzony, gdy niebo pękło pod biczem płomieni. Świat stanął nagle, blaskiem oślepiony, w huku uderzeń świt ziemię odmienił. Dąb wyrósł z wiary, porośnięty siłą, na szczytach wzgórz, gdzie srogie wichry gonią. To, co się w lęku przez wieki ukryło, trwa teraz mocno pod Peruna dłonią. Tu nie ma trwogi, co nie jest już męstwem, ani milczenia, co nie brzmi wyrokiem. On karze zdradę i włada zwycięstwem, patrząc na ziemię swym surowym okiem. Niechaj topory lśnią na skraju świata, gdzie sprawiedliwość wykuwa się w huku. On jest tym prawem, co narody splata, cięciwą napiętą na gwiezdnym łuku.   Perun w mitologii słowiańskiej to najwyższy bóg, władca niebios, piorunów, burz, wojny i sprawiedliwości. Jako gromowładca, utożsamiany z siłą i porządkiem, był jednym z najważniejszych bóstw, często przedstawianym z toporem. Jego symbolem był dąb (męskie drzewo życia). Obraz wygenerowany AI  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Często się w ogóle nie myśli o tym że jedno słowo może komuś zrobić dzień :) Tyle razy zdarzyło mi się chcieć powiedzieć komuś coś miłego ale powstrzymywała mnie myśl że przecież to drobnostka, wypowiedzenie słowa nic nie kosztuje, nie sprawia żadnego wysiłku więc dlaczego miałoby być wartościowe? Ten wiersz będzie dla mnie przypomnieniem żeby jednak mówić :)
    • @Gosława Dawno u Ciebie nie byłem. Przepraszam, ale nie mam po prostu kiedy czytać każdego z moich ulubionych autorów. Powiem zaś jedno: ludowości można się od Ciebie uczyć bez końca. Nie znalem legendy, opisanej w wierszu.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...