Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

nocny desant na włości Azraela

MIROSŁAW C.
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

MIROSŁAW C.

MIROSŁAW C.

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

 

aresztowania w zaświatach

aresztowania w zaświatach

 

przebiegło echo wiejską drogą

jak wilk między owcami

i w polach ciemnej toni

rozpierzchło się

 

mamo tato

dziś nie ogrzeję swoją dłonią 

dzielącego nas granitu

 

na tle 

dębowego stołu

licytuję powietrze

negocjując 

swoje czasowe ocalenie

 

święta

znów nie będą białe 

 

 

 

 

 

 

Edytowane przez MIROSŁAW C. (wyświetl historię edycji)
3
Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Bardzo poruszający wiersz

Zwłaszcza teraz kiedy zabronili nam w ten jeden wyjątkowy dzień ogrzać dłońmi płyt nagrobnych

 

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Oby był to ostatni taki rok. Nie czuję tego dnia, zupełnie nie, a utwór idealnie wmalował się w to pustkowie. 

Ciekawe, jak wielu ludzi uczci pamięć o zmarłych w domowym zaciszu właśnie, wiedząc, że nie ma co liczyć na poklask. 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • orkan11
      Ona

      Przez orkan11 · Opublikowano

      @vioara stelelor Dziękuję za pogłębioną refleksję.  Przesyłam serdeczności!
    • vioara stelelor
      Terminator

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      @huzarc Z wiersza wynika, że w każdym człowieku drzemie bestia, tylko nie zawsze okoliczności ją uruchamiają, i wtedy możemy uchodzić za przyzwoitych, szlachetnych, dobrych. Szereg eksperymentów społecznych potwierdziło tę tezę. Czy tego chcemy, czy nie, nosimy w sobie mrok, ponieważ nosimy w sobie emocje. A emocje, to nic innego, jak instynkty, tylko to ładnie brzmi, tak po ludzku. Kiedyś miały nam zagwarantować przetrwanie, i tylko do tego służyły. One są kodem, który odtwarza się raz po raz w Terminatorze. Myślę, nawet, że niejednym. I jeszcze przyszła mi do głowy taka refleksja - świadomość tej mrocznej strony samego siebie pozwala nam być lepszymi, bo wiemy, z czym musimy się w sobie zmagać. Natomiast utrzymywanie się w iluzji o własnej doskonałości - prowadzi do tego, że on przejmuje nad nami kontrolę, bo się nie spodziewamy ataku z jego strony. Jest jeszcze trzecia opcja - lęk. Nie chcemy nic o sobie wiedzieć. Uciekamy od pytań, co we mnie siedzi. Nie chcemy zastanawiać się nad tym, jacy jesteśmy - dobrzy czy źli. Owijamy się w rodzaj kokonu A jednak, jak piszesz -   

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Diaboliczna, brutalna warstwa psychiki. Prawdę mówiąc dobro, prawdziwe, postrzegam osobiście jako doskonałą znajomość jego sztuczek, jego manewrów, jego wpływu na nas - i pozostawanie zawsze w gotowości, aby mu się przeciwstawić. Choć oczywiście koszty tej walki mogą być wysokie, ale przecież altruizm nie zawsze jest łatwy.  
    • hollow man
      albedo

      Przez hollow man · Opublikowano

      @Berenika97 Tak. Proces alchemiczny ma niesamowitą nośność poetycką. Ukłony.
    • Berenika97
      Szwy

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Leroge   "Żyć cudzym cierpieniem" i szukać serca "na starej skale" – mocny obraz samotności i tęsknoty. Piękne zakończenie, pełne nadziei na uzdrowienie. Pozdrawiam. 
    • hollow man
      Poezja

      Przez hollow man · Opublikowano

      @Bożena De-Tre Wszystko co ważne znajdzie swoją drogę, chciałbym wierzyć.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...