wiersze z Bończy

[Wojciech Bielun]

zdejmując
co zewnętrzne
odkrywam nieumiejętność
rozpoznawania losu
skrywam emocje
zaczynam od tego co wiem
potem się cofam

rozważam sto pomysłów
i sto następnych
wiedza bywa kłopotliwa
nie wiadoma co z nią począć
chaos jest bardziej swojski i bezpieczny
jak bałagan w szufladzie

nie myślę co możliwe
rozpatruję fakty

Edytowane 30 Października 2020 przez Wojciech Bielun (wyświetl historię edycji)

[joanna53]

faktom nie da się zaprzeczyć,

pozdrawiam.

[Wojciech Bielun]

dziękuję za komentarz

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Z chaosu może urodzić się intuicja, objawienie, bo jest tam na nie "wolne miejsce", miejsce, w którym po prostu mówimy "nie wiem". Dopóki wiedza zostaje w głowie i nie "wcieli się" w nas, może nam przeszkadzać żyć z głębi, z serca...

 

Bardzo inspirujący wiersz, jak zwykle :) Serdecznie pozdrawiam.

[ais]

Ostatnich dziewięć publikacji ma jeden tytuł wiersze z Bończy i tym samym stają się bezpłciowe i pozbawione tożsamości.

 

Pozdrawiam.

[Wojciech Bielun]

@duszka dziękuję za komentarz. Myślę,że przyjdzie czas na rozmowę. Pozdrawiam

@ais to wiersze do mojego czwartego tomiku  ,,wiersze z Bończy''

[ais]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tomik nosi tytuł wiersze z Bończy, ale same wiersze nie posiadają tytułów?

To może jakieś pesele, albo co.

Bo gdyby ktoś chciał polecić innym Twój jeden wiersz, to ój nie wiadomo jak, bo mają ten sam tytuł.

Do dupy, mój Panie, żeś to sobie wykoncypował.

Pozdrawiam.

[PuszKin]

@Wojciech Bielun nie wiadoma co z nią począć