Sroczka gaduła

[Gość Franek K]

Sroczka była z tego znana,

Że na co dzień i od święta

Ciągle była rozgadana,

Trajkotała jak najęta.

 

Wszyscy mieli dość gaduły,

W całym lesie była sławna.

Bowiem plotła ciągle bzdury,

Wszędzie, zawsze i od dawna..

 

Dużą miała raz ochotę,

Żeby sobie z kimś pogadać

Chciała plotki roznieść nowe,

Weszła zatem do wron stada.

 

I zaczęła pleść od rzeczy,

A do tego po swojemu,

Gdyż nie znała wron narzecza,

Więc skrzeczała po sroczemu.

 

A choć dobrze wszystkie wrony

Rozumieją sroczy dialekt,

Nie krakała tak jak ony,

Nie słuchały jej więc wcale.

 

Ale sroczce niezrażonej,

Brak reakcji nie przeszkadzał.

Paplała jak nakręcona,

Byle tylko się wygadać.

 

Wkrótce wrony miały dosyć,

Chociaż nikt z nich jej nie słuchał,

Nie lubiły, by ktoś obcy

W kaszę wronią ciągle dmuchał.

 

Chcąc powstrzymać ją w gadaniu

I na przyszłość dać nauczkę,

Na tak zwanym poczekaniu

Wymyśliły sprytną sztuczkę.

 

Dały sroczce radę taką,

Z dowcipów swych znane wrony:

- Nasza droga koleżanko,

Język masz niewyparzony.

 

Musisz coś z tym zrobić szybko,

Jeśli chcesz tu z nami gwarzyć.

Sposób na to jeden tylko,

Musisz sobie go wyparzyć!

 

Sroka wzięła bardzo ściśle

I dosłownie wronie słowa;

- Dużo wody płynie w Wiśle,

Lecz jak ją tu zagotować?

 

Zaczęła się nad tym biedzić,

Po czym przyszło jej do głowy,

Przyjaciółkę swą odwiedzić,

Poleciała więc do sowy.

 

Ptak to mądry, co się zowie

Znany z tego w okolicy,

Że nie lubił strzępić sobie

Języka też po próżnicy.

 

W wielkim słuchał więc skupieniu

Zwierzeń sroczki z jej kłopotów:

- Znasz się sowo na parzeniu?

Znajdziesz na to jakiś sposób?

 

Sowa głową pokiwała

Jej odpowiedź była krótka:

- Zrobiły ci wrony kawał,

Wystrychnęły cię na dudka!

 

Zapamiętaj to na przyszłość,

Bo nie lubię się powtarzać,

To przenośnia taka tylko,

Języka się nie wyparza!

 

Wbij do głowy sobie dobrze,

Bo to cnota nad cnotami,

Czasem zamiast kłapać dziobem,

Trzymaj język za zębami!

 

 

 

 

Edytowane 2 Listopada 2020 przez Franek K (wyświetl historię edycji)

[Marek.zak1]

Fajne, z morałem, ale średniówka / rytm, 

 

Że strzępić nie lubił sobie - że nie lubił strzępić sobie

 

Języka się nie wyparza! - się / a  języka nie wyparza.

 

Pozdrawiam

 

[Gość Franek K]

@Marek.zak1

 

Dzięki panie Marku :)

Co do pierwszego - poprawione.

Jeśli chodzi o drugie, to nie taka prosta sprawa...

 

Pozdrawiam. FK.

[Marek.zak1]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:). Wiem, jak coś w takiej układance się zmienia, czasami cała się sypie. Pozdrawiam

[Gość Franek K]

@dot.

 

Dzięki Dot za czytanie i miłe słowa :)

@Marek.zak1

 

No właśnie :/

[Gość Franek K]

@dmnkgl; @Natuskaa

 

Dzięki za okazane serca :)

[dmnkgl]

@Franek K  Bardzo lubię te twoje bajki :) Zgrabnie łączysz w nich zabawę słowem, z sensownym morałem (i to w jakim stylu). Ta jest zdecydowanie niedoceniona.

Pozdrawiam

[jazzkółka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo fajna bajka dla dzieci. 

Tak fajna, że szkoda, by w pewnych miejscach przestawała się bujać W tych wyróżnionych miejscach poczytałam sobie nieco inaczej, niż w oryginale. Część pozwoliłam sobie nadpisać, część - tylko zaznaczyłam. Mam nadzieję, że Autor wybaczy mi te zmiany. Pozdrawiam serdecznie

[Gość Franek K]

@dmnkgl

 

Dzięki Dominiku za miłe słowa :)

Nie zawsze idzie tak, jak by człowiek chciał, ale próbować trzeba.

 

Pozdrawiam. FK.

@opal

 

Dzięki bardzo za polubienie i za uwagi. Rozpatrzę je w najbliższym terminie, gdyż wydają się cenne. Tylko te wice brzmią jakoś tak przaśnie, ale pomyślę...

 

Pozdrawiam cieplutko. FK.

[jazzkółka]

@Franek K masz rację

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"Żarty" może zatem?

[Gość Franek K]

@opal

 

Ale co masz w sumie przeciwko dowcipom? Tak tylko pytam :)

[Gość Franek K]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"Jak najęta" jest już użyte w pierwszej strofce niestety :(

[jazzkółka]

@Franek K to może

"plotła wciąż jak nakręcona"? 

[Gość Franek K]

@opal

 

Pomyślę w ogóle nad sensem tego wierszyka. Może go skrócę albo wyrzucę...