ona

[niespełniony poeta]

I wstaję

znów prysznic

śniadanie

i zęby

i wtedy ona przychodzi

uśmiecha się do mnie

szyderczo

rozdzieram koszule

nóż biorę z szuflady

na klatce rysuję dwa iksy

odchodzi

nie pyta o kawę

 

 

ubieram buty z metalem

szczyt bezpieczeństwa w mej pracy

choć nie chcę tu zostać na stałe

to słabo płacą Polacy

 i wchodzę znużony na salę

bo nie wypiłem znów kawy

i wtedy przychodzi ona

z uśmiechem szyderczym na twarzy

biorę do ręki pistolet

celuję w jej mordę przeklętą

a ona się patrzy z uśmiechem

i szydzi ze mnie

 poczwara

 

 

I wracam do domu po pracy

jem obiad

otwieram piwo

z kolegą rozmawiam o życiu....

jej chyba się to nie znudziło

uśmiecha się  do mnie

znów szydzi

drwi ze mnie

szkaluje;

nie lubię jej

nienawidzę

chcę pozbyć

lecz ciągle powraca

i wbija sztylet w me serce

suka

wciąż wciska

mocniej

i patrzy w me oczy

radosna

boję się

do wszystkiego jest skłonna

a imię jej: Monotonia

[jazzkółka]

@niespełniony poeta @niespełniony poeta @niespełniony poeta Mz zakończenie mogłoby zawisnąć w niepewności

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

(depresja? nieszczęśliwa miłość? itd)

(PS przepraszam za potrójne "wywołanie" - nie wiem, jak to usunąć )

[niespełniony poeta]

@opal do napisania tego wiersza natchnęło mnie rozmyślanie o monotonii, więc chciałem to po prostu w nim zawrzeć,, gdy b nie to prawdopodobnie bym zrobił podobnie jak piszesz. Ale dziękuję za uwagę ;)  

[Natuskaa]

Monotonia... wtedy jedna minuta ma ich pięć, a jest tylko jedna kula w pistolecie. Tak mi się pomyślało na szybko.

 

Pozdrawiam :)