Przepraszam po ile te garnki?

[Pan Ropuch]

Pani Garnuszkowa wzięła się za przygarnianie

sama miotła robi wrażenie każdy ruch niby

od niechcenia podrywa wszystkie liście naraz

szybują bezzwłocznie w jedną słuszną stronę

kurzy się ziemia - czysta poezja

 

Pani Garnuszkowa nie jest z metra cięta

posiada psa kury konia i cztery kocięta

przeczytała wszystkie lepsze książki raz

jej kochankiem był znany pieśniarz koleżanki

nic tylko sikały to z radości to z jej szczęścia

 

Pani Garnuszkowa znalazła Pana Garnuszka

można ich spotkać tam gdzie jabłoń tam gdzie gruszka

razem to już istne szaleństwo w przygarnianiu chodzą już

po okolicy nawet słuchy że zmienią niebawem nazwisko

- na Kocioł

 

 

Edytowane 10 Września 2020 przez Pan Ropuch (wyświetl historię edycji)

[Pan Ropuch]

@a...a Prawidłowo czytasz :D Nikt chyba nikomu tu ostatnio nie przyganiał - chyba ;) zawsze jakiś kocioł czy kociołka się pewnie znajdzie :DDD Zaczęło się niewinnie od zabawy słów, skojarzeń i sparafrazowania przyganiał kocioł garnkowi, a sam smoli na przyGARniała GARnuszkowa komuś tam i coś tam ;) i już poleciało samo. Dziękuję też mi się podoba ta humoreska o garnkach :D

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch 

 

 

[Tomasz Kucina]

No dobre, zacząłeś od parafrazy powiedzenia i całkiem ludzki wiersz ci wyszedł, taki kompocik jabłkowo gruszkowy -a ja z cynamonem lubię, GARnuszek zaloży GARniak a GARnuszkowa GARsonkę i niech przysięgają (ślubują)  ;) Ok. Pozdrawiam. 

[dmnkgl]

@Pan Ropuch  Ta gra słów to chyba najlepsze co ma w sobie ten utwór... o ile utwory istnieją ;)

Pozdrawiam

[MIROSŁAW C.]

@Pan Ropuch

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozdrawiam.