Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zgłoś

  • Niestety, Twoja zawartość zawiera warunki, na które nie zezwalamy. Edytuj zawartość, aby usunąć wyróżnione poniżej słowa.
    Opcjonalnie możesz dodać wiadomość do zgłoszenia.

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Przywróć formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.

    ×

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • Leonidas
      Poszukiwacze szczęścia

      Przez Leonidas · Opublikowano

      Ludzie stale szukają szczęścia, sięgają po używki, by wytworzyć jego iluzję. Próbują wymazać przeszłość, lecz w rzeczywistości wymazują tylko przeszłość i rozmazują teraźniejszość.
    • Berenika97
      Koszmary

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Stukacz   Podoba mi się ta gra między śmiercią a snem - jakby to, co dzieje się na jawie i we śnie, przenikało się i zacierało granice. "A ja pozbawię Cię snów - lecz nie koszmarów" to mocna, dwuznaczna puenta.  Przypomina mi Twój cykl Echo. Bardzo ładny utwór i świetna animacja.
    • EsKalisia
      Depozyt

      Przez EsKalisia · Opublikowano

      @Charismafilos" -Jeśli miłość jest za darmo to za co się płaci? - Za wszystko inne. " Autor: Morderca bez serca.  
    • Berenika97
      Piosenka nr 41 pt. Prawdą czy kłamstwem

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Leszczym   Ten tekst ma fajny rytm i  refren - zostaje w głowie - "przyszedł do pani mężczyzna z tobołkiem" to naprawdę zapadająca fraza. Podoba mi się, że tekst piosenki bawi się formą refleksji nad własną szczerością jako artysty - to połączenie lekkości (rymy, powtórzenia, "fun") z całkiem poważnym pytaniem o granicę między prawdą a kreacją.
    • Berenika97
      Dym i cisza

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @krux   Piękny, nastrojowy wiersz - od razu wciąga tą szczerą tęsknotą. Najbardziej podoba mi się wers "noszę tę pustkę głęboko jak mgła, której nie sposób po prostu wygasić" - mocna metafora. Zakończenie ("echo zostało dawnego istnienia") pięknie domyka całość.    

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...