off

[pneuma]

Sam na plaży, na rozgrzanym piasku,
rozglądam sie dookoła.

 

Tu i ówdzie stopy ślad, jakiś strzęp, 
mewy śpiew.

 

Słońce w pozycji
zostanę tu na zawsze

napełnia mnie ołowiem.

 

Ciepła dłoń prowadzi mnie do morza.
Stopy przyjemnie zatapiają się 
w mokrym piasku. 

 

Na horyzoncie parują białe żagle,
jak filiżanki kawy. 

 

Po kolana, po pas w wodzie.
Kołyszę się do przodu, do tyłu,
zgodnie z pulsem księżyca. 

 

Po pierś, po szyję, 

dalej ku czarnej głębinie. 

 

Tracę kontakt z dnem,
zawisam nad ziemią, 
unoszę się w próżni. 

 

Nie dochodzi mnie tu
żaden obraz, żaden dźwięk.
Myśli tracą kształt.

 

Zapominam, że muszę
zaczerpnąć oddechu.

 

Wszystko staje się ciszą.
Wróciłem do matki. 

 

Jeszcze sie nie narodziłem.

[Nata_Kruk]

Coś mi się wydaje, że peel to samobójca... albo 'tonę' we własnych myślach. Puenta zaskoczyła mnie.

Na tę chwilkę, to jeszcze...

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozdrawiam...

[pneuma]

@Nata_Kruk Czesc, dziekuję za komentarz. Co do samobójstwa, to był to pierwotny zamysł, jednak po namyśle, zboczyłem z tego kursu. Początkowo wiersz kończył się na "wszystko staje sie ciszą".  Ostatecznie chodziło mi o totalny reset. 

Oddech/oddechu... sam nie wiem. 

Miłego!

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... brak oddechu... ale muszę wziąć/zaczerpnąć oddech... 'wedle' mnie,

ale 'bić się' o to nie będziemy.. ;)

Edytowane 13 Sierpnia 2020 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[Krzysic4 czarno bialym]

Przyznam szczerze, ze wszedlem na wiersz z mysla, ze bedzie o komarach. Jakos tak mi sie dziwnie skojarzylo ze srodkiem na komary. Ale o dziwo w srodku bylo znacznie wiecej poczatek powoli wprowadza i tak jak woda wciaga podmiot liryczny tak i ja dalem sie wciagnac przez wiersz. Bez jakiejs kanonady wysublimowanych slow, a jednak ma swoj magnetyzm. Czy dobrze sie konczy nie wiem mi by chyba bardziej pasowala i staje sie cisza. Byla by bardzo mocna puenta.

Ale rozumie chec pozytywnego myslenia