Zgłoś

@Poet Ka   Bardzo lubię opowiadania, które są oparte na prawdziwych wydarzeniach.  Czasami są one bardziej nieprawdopodobne niż te, które autor "wymyśla" korzystając ze swojej wyobraźni.  Zmieniłaś tytuł - mam nadzieję, że nie sugerowałaś się moim wpisem. :)  Bardzo jestem ciekawa tego następnego ciągu.  A co do historii Martina, znam również pewne wspomnienia, w której rolę główną odgrywa miłość między wrogami. Ale to nie nadaje się do publikacji. :)   Pozdrawiam. :) 

@jjzielezinski   Bardzo szczery wiersz, który trafia w punkt dzisiejszych realiów. Zgadzam się, że w internecie często brakuje przestrzeni na spokojny dialog, zwłaszcza gdy porusza się tak fundamentalne wartości jak wiara czy patriotyzm. Proszę się absolutnie nie zrażać tym wszechobecnym "kwasem" - twórczość, która skłania do refleksji, zachowuje kulturę i wyciąga rękę na zgodę, jest zawsze potrzebna. Odpowiadając na końcowe pytanie - myślę, że można temu podołać. Właśnie poprzez takie wiersze, robienie swojego i niezłomną kulturę słowa. Pozdrawiam serdecznie!   Więc by podołać, niech pisze Pan śmiało, By mądre słowo w pamięci zostało. Proszę nie składać dziś tarczy ni pióra, Bo ponad chamstwem niech będzie kultura.

Dobrze Cię znów czytać

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@lena2_   Prawdziwa wspólnota rodzi się w najprostszych gestach: w spojrzeniu, uśmiechu i filiżance kawy. Aż poczułam zapach tej kawy i bliskości. Piękny, ciepły utwór.

@Gra-Budzi-ka   W kilku strofach udało Ci się zamknąć całą sagę rodzinną - z jej blaskami, tragediami i codziennością. Piękne i nostalgiczne. Pamiętam Leona, bo przecież ciągle jakiś jest Leon tu z nami. Znów fajkę odpali, z gitarą usiądzie i będzie grał nocami.