Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

PAPUGA

Maciek.J

Przez Maciek.J
w Satyra

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Maciek.J

Maciek.J

Opublikowano
Opublikowano

 

Rzecz tak miała się kiedyś z papugą :

raz mówiła  bowiem bardzo długo

lecz nie bardzo się ciągle starała

innych głosy tylko udawała

 

Ćwierkając  takie same melodie

uprawiała te swoje parodie

aż inne ptaki wpadły w straszną złość

powiedziały tak:  mamy ciebie dość

 

I tej twojej mowy nienawiści

zrobimy rakietę zaraz z liści

i polecisz sobie w kosmos  aro

tak postraszyły papugę starą

 

Aż zrobiło się wtenczas niemiło

od  wkurzonych ptaków zaroiło

posmutniała  papuga wiekowa

gdy nagle odezwała się sowa

 

radziła innym zawsze w potrzebie

starej papudze mówi od siebie:

nie naśladuj  papużko nikogo

Innym ptakom nie rób tu niczego

 

Co tobie niemiłe ma niebogo

i powiedz nam  w końcu coś swojego

 

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • bronmus45
      a może by tak coś po ... angielsku?!

      Przez bronmus45 · Opublikowano

    • Berenika97
      Próg

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Robert Witold Gorzkowski   Bardzo dziękuję!     Dziękuję Ci za ten komentarz -  to jest esej. Przeszedłeś przez wiersz uważnie, wers po wersie, i zostawiłeś ślady swojego czytania. To dla autora rzadki prezent. Pytanie o „może wreszcie zatonąć" - nie jest jednoznaczne. Każde czytanie ma prawo do swojego świtu. A "Próg" jako słowo wielowątkowe - tak, dokładnie. Piszesz o przejściu w świat intymny, o tajemnicy. Dla mnie próg był granicą, za którą można w końcu być sobą - i jednocześnie miejscem, gdzie świat się urywa. Jedno i drugie naraz. Chapeau bas również - za czytanie, za niezwykły komentarz. Serdecznie pozdrawiam kolegę, który pisze niesamowite wiersze. :)
    • Berenika97
      Agent

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @obywatel   Masz rację, że to dwa różne standardy i trudno tego racjonalnie obronić. Badania na mózgu - zakaz, bo niehumanitarne. AI - pełna para, bo zyski, bo przewaga militarna, bo kto pierwszy ten lepszy.   Fatalizm rozumiem. Ale "i tak zginiemy" to argument, który zwalnia z myślenia. A myślenie to jedyne, czego AI jeszcze nie zabrała nam całkowicie. Na razie przynajmniej. Pozdrawiam. :)  @violetta @iwonaroma @Poet Ka   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • wiedźma
      Samotność nie jedno ma imię

      Przez wiedźma · Opublikowano

      Samotność jak cisza  Z wyboru - koi Z konieczności- boli  Dom bez okien  50 odcieni czerni  Niema burza  Nie słychać  oddechu  Śpiewu ptaków   Pulsu w skroniach   Krzyku za szkłem   Szeptu imienia   Pęknięty dźwięk  Zgiełk miasta   Nie zagłusza   Tłum na przystanku   Ramię przy ramieniu   Oddech przy oddechu   Niema próżnia   Samotne drzewo   Świta     inspiracja :    Emily Dickinson¹   " The soul selects her own society - Then shuts the door "²           Przypisy:   ¹  Emily Dickinson - 1830 - 1886, poetka amerykańska. Większość życia spędziła w dobrowolnym odosobnieniu.     ²  Tłumaczenie: " Dusza wybiera sobie własne towarzystwo -Potem zamyka drzwi ".
    • Sylwester_Lasota
      Niecenzuralnie

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      Prawdziwe niestety.  Są pułapki bez wyjścia, często nieuświadamione i mało widoczne. Pozdrawiam.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...