Pamięć

[fregamo]

 

pamiętam by zapomnieć

sklejając z dłonią policzek

i rozbite lustro

w przedpokoju myśli

 

nikt nie zaprzeczy

pierwszy nie pochwyci

skażony czasem

wniknie za głęboko

unicestwiając wszystko

 

ulotne prośby

wczorajszego dziecka

nie dadzą spokoju

same przez się

przywykną dni

 

przeklęte nadzieje

starość odbierze

skazana na siebie

z nagła zastygnie

tuż przed śmiercią

 

Edytowane 8 Lipca 2020 przez fregamo (wyświetl historię edycji)

[w kropki bordo]

@fregamo Wiesz to jest bardzo twoje, z twoich kodów wewnętrznych, jedyne co mi przeszkadza to "w przedpokoju myśli" dopełniaczówki są słabe, wystarczy sam przedpokój, ale ja się nie znam, jedynie coś czuję przez skórę. Pozdrawiam serdecznie:)

[fregamo]

@w kropki bordo dziękuję za słowa

 

[Czarek Płatak]

Ale, ale żyje się póki nie umrze. Dopiero wtedy, lub gdy się jest obłożnie chorym nie da się nic zrobić. W innym wypadku nawet będąc osobą już w latach wciąż można i powinno się próbować spełniać marzenia. 

Mam nadzieję, że gdy przyjdą te dni zastosuję się do powyższej uwagi :) 

[fregamo]

@Czarek Płatak masz rację choć w zasadzie chodziło mi o pamięć a właściwie to że żyjemy w pamięci bo nawet bieżąca chwilą jest już milczeniem.

Dziękuję za słowa.

[Czarek Płatak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Absolutnie się z tym zgadzam.