rymowanka rozczarowania

[kinsv]

Jak wszyscy miałam osiem lat.
Jak wszyscy (myślę) chciałam zmienić świat.

 

Dawałam bezdomnym dwa złote na bułki,
A oni szli potem w ciemne zaułki,
Nie poszłam, nie wiem, co tam robili,
Tata powiedział, że bułki przepili...

 

W szkole mówiło się o przyrodzie,
Plastik na ziemi, trucizna w wodzie,
Osobno kartony, osobno butelki...
Najbardziej śmieciły nauczycielki.

 

Spotkałam chłopca (myślałam - jak ja)
Wyglądał, jakby mógł zmienić świat.
Bez niego życie było chaosem,
Aż rozbił mi serce pięściami i głosem.

 

Usiadłam na ławce i zapłakałam,
Nie tak to sobie wyobrażałam.
Rozczarowana spojrzałam na świat,
Już przecież nie mam tych ośmiu lat,

 

A rzeczywistość wciąż boli jak dawniej,
Wciąż każdy pije, bije i kradnie,
Chcę to naprawić, lecz nie wiem jak,
Minęło już prawie dziesięć lat,

 

A zamiast lepiej, to robi się gorzej,
Człowiek z człowiekiem wytrzymać nie może,
Planeta umiera, tak samo artyści,
A wokół pełno jest nienawiści.

 

Dzielmy się dobrem, jeżeli je mamy,
Bo wszyscy powoli obumieramy,
I może nie naprawimy świata,
Ale możemy spróbować go łatać.
 

[ais]

Jak człowiek jest młody, to chciałby zbawić cały świat.

Chciałby go załatać dobrym słowem i dobrym uczynkiem.

Dobro jest dobre, ale niepraktyczne.

PLce powodzenia, oby orzeł nie zerwał się do lotu...

 

 

 

Edytowane 29 Maja 2020 przez AOU (wyświetl historię edycji)

[Marek.zak1]

Młodzi ludzie powinni chcieć zmienić świat, ale odbijają się od obojętności i egoizmu. I tak jesteśmy zirca w tym miliardzie uprzywilejowanych na 7 miliardów nędzarzy bez perspektyw. 

[ais]

 

[kinsv]

@AOU idealnie pasuje!

[ais]

@kinsv  No, wiem! Dlatego wstawiłam :]

[Domanski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.