Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

dawaj mała zrobimy to wreszcie bo ile możesz
patrzeć jedynie w chorobliwie wczepione obrazy
przez pryzmat rozwiązłych związków z mocnym postanowieniem
wody w ustach

gdziekolwiek właściwie jest mi obojętnie byle
daleko od ludzi najlepiej gdzieś za miastem w lesie
mistycyzm i romantyczne ujęcia i tak dorobią później
specjaliści od rechotu żab i codziennego porządku

(to to najbardziej podnieca w cywilizacji: niezła okazja ucieczki)
nie kłam że nie chcesz tego powiedzmy będzie jak na pikniku
bez rozdzierania traw na czworo za to z miękką wódką w środku
ok jesli potrzebujesz rozmowy pogadamy trochę

* * *

nie unikam go już
przeciwnie kołysząc miękko biodrami
daję się skusić odgarniam włosy
podchodzę mrucząc jak kotta
uśmiecham zalotnie
obłęd nie odstępuje zmysłowo
powoli rozpina mi płaszcz zakłada sznur

Opublikowano

Jak już zauważono: ludzkie pomimo, iż kobiece ;)
Gdy się pisze, to mimowolnie zakładamy jakiegoś odbiorcę (wirtualnego?) - takie jak w wierszu użycie "masek" biegnie w kierunku oddziaływania, a więc marketingu lub polityki.
Wypada zatem zagłosować, tylko nie wiem dlaczego coś się we mnie pręży, i choć trudno to wymacać, mam pewność, że to moja podeptana męska duma: ja? takimi tekstami? w ten sposób?
Gdzie są Ci prawdziwi mężczyźni? (no i te 'prawdziwe' podniety ;)
Chyba trzeba będzie iść na kurs dla drwali.
pzdr. b

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • raz Szewczyk Dratewka co smoka pokonał objazdu galaktyki na rydawnie dokonał   Proxima Centuri jest blisko lecz inne gwiazdy daleko towarzysz Lenin więc rybki łowił nad wierną rzeką!   a na kogo wypadnie  to na tego bęc! grawilotem więc ładnie pokonuję kręt... azali....prawa termodynamiki są nieubłagane!
    • Skończyłeś swoją walkę?   czy dalej kopiesz   część ciebie jest dalej pod ziemią nie krzyczy czeka uwięziona w swoich wyobrażeniach   tym kim chciałeś być   patrzysz w lustro za długo   jesteś taki jaki widzisz odbicie nie kłamie   budzisz się nie przez słowa   słowa już były nic nie zmieniły   budzisz się przez czucie którego nie da się wyłączyć   więc   co czujesz teraz   jesteś lepszy? będziesz?   albo nie...     ---  
    • różo, ty jesteś w boskości natchniona tyś moja poskromiona jesteś w miłości urodzajna różo ty moja nadzwyczajna jesteś kwiatem z błękitnego nieba różą, co czułości nam potrzeba jesteś tajemnicą wszystkich olśnień swymi płatkami nakrywasz niczym pościel różo, jesteś wdzięcznością z swego istnienia drugiej takiej piękności nie ma jesteś ozdobą wszystkich ideałów wypełnieniem tętniących życiem parkanów różo, jesteś płonącym natchnieniem dlatego wącha się ciebie z westchnieniem jesteś wielkością samą w sobie to dlatego noszę cię ciągle w swojej głowie bo róży kwiatem jesteś ze snu pachniesz mi rajem pachniesz tu bo róży sercem jesteś wtłoczona miłością aby zawsze poskromiona bo róży godnością rodzisz swój dzień on jak kolce budzi i cień bo jesteś spłodzeniem wszelkiej nagrody różo, przy tobie zawsze czuję się młody
    • @Raihaifathum Oj, ciekawy Przypadek trafił mi się na dobranoc :) Wiersz stylizowany na dawną polszczyznę - coś między: gawędą ludową, a balladą. Na pierwszy rzut oka wygląda brutalnie, prawie jak jakaś scena przemocy wobec dziewczyny. Ale -  'z szyi kukiełeczki próchnęły trociny”  To nie jest dziewczyna - to jest lalka. Masz wyobraźnię i odwagę. Momentami aż gęsto od obrazów. Czuję tu duży potencjał, choć chwilami język tak się rozrasta, że trudno za nim nadążyć. Jesteś kimś kto:  dużo czytał  dużo pisał  i bawi się językiem świadomie.   Zapowiada się ciekawie :)    
    • kiedy mówisz Ojcze nasz przylatuje gołąbek chleba naszego powszedniego wypatruje   na przystanku kiedyś ludzie czekający i niepewni dalszych losów i powrotu   odmawiali gołąb ja dał    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...