w korowodzie zmysłów trwając

[Joachim Burbank]

sączę bluesową zawartość

ze szklanki z grubego szkła

coraz mniej jestem sobą

szukam leku

na emocjonalną osteoporozę

 

licząc na przełom

na nowe mieszkanie

dla duszy zmęczonej

podartej pożółkłej

ze zniszczoną okładką

 

nieczytana od lat leży 

na zakurzonym regale

z wyprzedaży

Edytowane 30 Kwietnia 2020 przez Joachim Burbank (wyświetl historię edycji)

[Luule]

I znów muszę sobie popisać;)

 

W skrócie nasuwa mi się wiersza podsuma: 'whiskey, moja żono, /ciemność, widzę ciemność':P

Nie chcę zabierać indywidualności peelowi, ale zdaję mi się, że ten czas masowo pogłębia takie odczucia, jak tak patrzę wśród znajomych, po sobie.

Dlatego poczułam, że mógłby to być i mój wiersz:) to chyba na swój sposób - komplement, w całym tym nieszczęściu. Może przez to, że odbieram jakby podobne drganie i podobny schemat, 'emocjonalna osteoporoza', to dobre, no i właśnie. Nie znam sytuacji peela, więc nie powinnam się zbytnio wpijać, usunęłam sporą część komentarza, bo mógłbyś sobie nie życzyć;)

A wyjątkowo dobry (i rzadki) humor u mnie chciałby się udzielić. Bo wtedy nagle czuje się, że ta 'książka' nie jest aż tak pożółkła, zniszczona, ani z wyprzedaży. I tego Ci życzę:)

[Joachim Burbank]

@Landryn @Ruth Mallory serdeczne dzięki za czytanie!

@Luule Dziękuję za 'popisanie' i ciekawe komentarze :))

[siachna]

@Joachim Burbank idealnie opisany stan duszy. Podoba mi się.

[Joachim Burbank]

@siachna bardzo dziękuję!!! :)
@Allicja@CafeLatte dzięki za czytanie:)