Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Gdy serce nasze budzi w nas westchnienie a źródłem jest miłość, szacunek to jest jak symfonia bacha i ten podarunek dostajemy od Boga dla nas wszystkich. Bo to Bóg zsyła pociechę i błogosławi każdy nasz dzień, tchnie też nas naszą cudowną dobrocią, a każde nasze złe moce odsuwa w daleki cień. On chce dla nas tylko jak najlepiej, pośredniczy w naszych wszystkich racjach. Musimy też dawać szacunek innym ludziom, dać go swoim znajomym i bliskim osobą oraz dobro przekazywać swojemu bliźniemu swemu, bo życie to największy skarb jaki mamy i otrzymujemy od Boga oraz szacunek okazywać swojemu Bogu. Dlatego szanujmy siebie i innych żebyśmy mieli szacunek dla każdej osoby oraz u naszego Boga, a oni żeby mieli szacunek dla nas samych. 

Opublikowano (edytowane)

Jednakże,

Bóg daje pociechę i zsyła błogosławieństwo,

Żebyś nie zapomniał co to jest Wiara i Męstwo,

Cienie odgonił z ciernistej korony nałożonej,

Abyś grzechu nie dotykał, waśnie i spory,

Szacunek kończy się tam, jak czujemy,

Gdzie w sytuacjach nie szanujemy,

Bo jak Człowiek ma szanować Innego,

Gdy siebie nie szanuje - zacny Kolego,

Lecz pamiętajmy - Ta Która Go poczęła,

Ze swojego Łona -  Świętego Brzemienia,

Gdzie położyła na skroni swe Ręce,

Święte,

Aby zdrowe, harde, silne ...

... Bogu - w Podzięce.

Nie zapominając jaka jest Ścieżka,

Jakimi zawiłymi jest kręta i błędna,

Jak reguły wciąż wzmacniane,

Żadne przecież słabe i banalne,

Zasady są po to, żeby je szanować,

Umysłem zważając zawsze na złe Słowa,

A katecheza zawsze dobrą lekcją,

Dla tych co na wagarach byli daleko,

Koleżanko i Kolego

 

PS. Stacji było XII

A może XIII lub XIV

 

 

 

Kompozytora Jana Sebastiana Bacha - piszemy z dużej litery. 

 

Pozdrawiam.

Edytowane przez Wolnego (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • na słupie ogłoszeniowym naklejałeś swoje „kocham” jedno na drugim żeby było grubiej żeby nie dało się zdrapać   rozmokły od deszczu porwał je wiatr nie miały korzeni   były prawdą tylko w chwili pisania oddane na przemiał   echo powtarza je bez końca
    • gdy odpłynąłeś za daleko  to wracaj z pierwszą przypływu falą a stuk w kościele niczym echo powie że jesteś a to nie mało   bo jeszcze skrucha pozostała jej miejsce w sercu natychmiast okaż oraz pokutę odmów całą i światu co potrafisz pokaż :)    
    • Tak jest Wszystko co widziałem  Co widzę  Jest  Ale tym razem w spokoju  Rozpisuje się na chwile  Oddycham refleksją zanurzoną w oddechu    Wolny od napięcia  Przeżywam trudne zaistnienia  Istniejące by uczyć  Dlatego cieszę się z trwania  Moich przemyśleń też    Wszystko wokół skąpane w kolorach  Chwila wzniesienia  Jakby w nagrodę za porażkę  Więc o co chodzi? Pewnie o łaskę...   Inaczej jest w samotności  Odseparowany od ludzi  W pokoju  W obecności  Jakoś łatwiej  I to jest to nowe olśnienie    Nadal uwielbiam interakcje  Nadal słodycz przynosi rozmowa  W końcu wnoszę w nie siebie samego  Z tą różnicą że już nie nosi mnie na zasadzie pędu  Pęd zwolnił  Wzrost jest także wolny  Łatwiej dostrzec więc  I odróżnić tematy chwil    Głowa wolna od obsesyjnego myślenia i rozważania  Odpoczywa wraz z ciałem  Teraz mogłyby się pojawić rozważania  Lecz wszystkie rzeczy są skąpane w kolorach  Ożywiane przez światło    To niebo i chmury na nim całują moje oczy  Po prostu jest mi dobrze  Sumienie i trud psychiczny  Zakończyły swoją pracę wczoraj  Jestem w narodzinach  Poprzez odyseję przeszłych zdarzeń  Jestem teraz  Próbując przekazać swoistość istnienia  Dziękuję za uczestnictwo w uniwersalnych prawdach  Dziękuję za lekcje i ich dostrzeganie  I to jak żyje wobec barier i konsekwencji  Przynoszących złość i smutek  Ale także akceptację    Tak się żyje w post manii Ze stabilizatorami  Z książkami 
    • @[email protected] Cóż skleroza Drogi Mirku,                                            zapomniałem... jest nas kilku? Miłego polewania.
    • @KOBIETA Siedziałaś obok mnie                        ale to, tylko Bóg wie.   Pozdrawiam i leję strugę wody na głowę.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...