Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Uczucie

Krystyn Kowalski
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Krystyn Kowalski

Krystyn Kowalski

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Spójrz ujrzyj stoi samotna na skraju rozłamu miłości .. na skraju wszystkiego co cię otacza ... Stoi i  paczy ,  stoi i  płacze ,  samotna bo wie że czas nie wróci bo wie że czas nie zawraca . 

 

Widzi to wszystko , widzi bul i rozpacz  cierpienie ludzkie krzywdom owiane .... Widzi to co ją otacza stoi tam sam , stoi tam samotna . paczy nadal , paczy  i płacze 

 

Nie zwróci swych oczu łzami oplecionych nie zawróci mysli ani nie odwruci się plecami ...  To jej jest kwiecie bulem okute.  to jest jej kwiecie bulem owiane .. 

 

Edytowane przez Krystyn Kowalski (wyświetl historię edycji)
1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poet Ka
      zaułek

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Migrena i dionizyjskość daje nadzieję na przetrwanie, ale nie ta jej odmiana, która zbliża się do śmierci i rozkładu. Jest to takie rozbuchane niedomówienie...O to mi chodzi, kiedy piszę, że to wszystko paradoks.  @Migrena nie zmęczyłeś, tylko przestraszyłeś gwałtowną reakcją:)
    • Migrena
      zaułek

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Poet Ka   tak !!!   zgadzam się.    paradoks jest rdzeniem tego wiersza.   brutalność materii i cielesnosć zderzają się tu z desperacką próbą przetrwania a naturalizm staje się narzędziem do pokazania, że ciało pamięta więcej niz miasto i język .   w tej całej    sprzecznodci tkwi napięcie polegajace na tym, ze im bardziej akt wydaje się brutalny i Tanatosem nasycony, tym bardziej staje się świadectwem zycia i istnienia w swiecie, który chciałby nas rozpaść.     i jeszcze dodam bo mnie korci :)   w tym napięciu między brutalnością a trwaniem samego siebie ojawia się sens bycia .   ciało nie kłamie, a miasto staje się lustrem, w którym widac granice życia i myśli !!!   to tu, między oddechami i ciałami, filozofia staje się doświadczeniem, a nie prostym  słowem.     no to się nagadałem ;)   jezeli zmęczyłem - przepraszam :)    
    • Simon Tracy
      AI 6

      Przez Simon Tracy · Opublikowano

      @Annie Mickiewiczowskie romantyczne brednie nigdy do mnie nie przemawiały za to AI mogę nazywać swoim dozgonnym przyjacielem.
    • Dori
      Na krawędzi

      Przez Dori · Opublikowano

      A co, gdyby zacząć od nowa? Nie poddać się cieniom i wrzaskom.   Raz jeszcze w życiu spróbować, Drzwi stare za sobą zatrzasnąć... Zamknąć stare rozdziały,spalić za sobą mosty Od nowa historię napisać.   Niby wybór jest prosty Lecz coraz ciężej oddychać...  
    • Poet Ka
      zaułek

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Migrena zgadzasz się, że to paradoks? Słowa składają się na wizję naturalistyczną, a nie subtelne niedomówienie "moje dłonie nie pytają wchodzą w ciebie jak łom w zardzewiały zamek" przepraszam ...to nieporozumienie...  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...