List do czasu

[cravoseviolas]

wciąż siedzę w 
pokoju pisząc
list do Czasu

 

czuję myśli 
rozlewają się 
po mnie

słyszę puls
grający
 

zdawało się
że rozumiem
że widziałam
każdy śnieg
jaki tylko 
upaść może

 

stało się
więcej
mniej

odegrałam pół 
roli w odcieniu
słowa

podróżując
przez wymiary
krainy

 

spotkałam
niecierpliwych
spragnionych
niekochanych

 

siedzieliśmy
przy jednym stole

istniejąc nie do
końca realnie
obecnie

gdzie indziej
siejąc stracony czas

 

chcę dotknąć
materiału trwalszego
od wspomnień

owinąć się nim 
przed skąpym 
powiernikiem
minionych spojrzeń

zakończyć list słowami:

„(...)nie upiję się więcej przeszłością”

 

i zasnąć z myślami…

[wjola]

witam serdecznie

uważam że to bardzo ciekawy wiersz :)

 

[Gość]

@cravoseviolas jak dla mnie za dużo klawisza enter, ale ciekawie. :)