Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@zuzia Rzeczywiście musi to być wyjątkowa "dusza", skoro piszesz o niej w taki sposób... Piękne wyznanie :)

Pozdrawiam :)

Opublikowano

szukałam wyjątkowej duszy 
przez wiele lat , a teraz gdy już ją znalazłam 
boję się  że ją 
utracę 

 

Jeśli jest rzeczywiście wyjątkowa, to nie utracisz. Tylko wybrane dusze są wierne dalej niż aż śmierć nas nie rozłączy. Gratulacje i pozdrowienia.

Opublikowano

@zuzia to trochę tak, jakby ten ktoś był od zawsze w Twojej duszy. Zmaterializował się i nie rozczarował. Na pewno piękne uczucie. Pozdrawiam Zuziu

Opublikowano

@Dag  bo jak odchodzi mam wrażenie że ją tracę ale pochwili znów ją widzę . napisałam wiersz dla wyjątkowej osoby z ton ten tytuł ,, wyjątkowa dusza '' dziękuję że zostawiłaś miły komentarz <<pozdrawiam>> 

@CafeLatte to dla wyjątkowej  osoby tak to bywa jak ktoś jest zakochany , daje tej osobie na każde święto wiersz np. na urodziny albo bez okazji <<pozdrawiam>>

  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

@zuzia  Masz śliczny avek :) Tamten nie był ładny, a ten jest przecudny.

A wiersz...

Ciutek poprawiłam, ale nie dlatego, żebyś naniosła poprawki, lecz byś wiedziała, jak widzę Twoją tęsknotę. PoZdróweczki :)))))

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

  • 3 tygodnie później...
  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

@zuzia Czas na nowy wierszyk. Napisz coś ładnego. Może na Święto Mamy, albo na inne święto. Jutro na przykład będziemy obchodzili dość nietypowe święto, a mianowicie  Dzień Dobrych Uczynków.

Byłoby pięknie, gdybyś napisała o ludziach, którzy robią coś dobrego dla innych ludzi.

Szyją maseczki, albo gotują obiady dla lekarzy.

Jestem pewna, że Vena będzie sprzyjała i wyczarujesz zachwycający wiersz.

Chciałabym coś napisać, ale moja Vena chyba wyjechała na wakacje.

Pozdrawiam i życzę owocnej pracy!

Albo ratują zwierzęta lub przyrodę!

Kurczę, przecież to też dobry uczynek.

Gapa jestem :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Maciej Szwengielski Dziękuję i pozdrawiam, Panie Macieju.
    • @hollow man Szanowny, "hollow manie"!  O tej tzw. "wyższości moralnej" kapłanów nie ma mowy. Każdy kapłan jest tylko człowiekiem. Jądro problemu, moim zdaniem, tkwi w powołaniu kapłana, w jego charyzmacie. Jego "głosie wołającego na pustyni". Często sam kapłan boi się swojego powołania. Pięknie zilustrował problem Graham Greene w swej powieści "Power and Glory" ("Moc i Chwała"). Główny bohater jest uwikłanym w ciężkie grzechy kapłanem; ale ma Łaskę, ma charyzmę. Zatem eo ipso nie powinno się polemizować z nauką etyczną, która płynie z przekazu kaznodziei. Myślę, że współczesny Kościół Katolicki  jest tak zdehierarchizowany i udemokratyczniony, zekumenizowany, iż można go śmiało kojarzyć z solą, która utraciła swój smak. Czymże więc można ją przyprawić? @Zbigniew Polit Myślę, że nie tylko trzeba wiedzieć JAK czynić aby było dobrze, ekonomicznie, sprawnie ale przede wszystkim trzeba wiedzieć CO chce się robić aby było dobrze, ekonomicznie, sprawnie... . Ważna jest idea przyświecająca działaniu.
    • Westchnąłem i pomyślałem jaki jestem biedny. Przeżegnałem się na wznak. Przykleiłem czoło do szyby, by obserwować. Obiecała, że przyjdzie. Mamy zawsze wracają do swych dzieci. Przecież musi kiedyś wrócić. Siedzę na stole w samych gatkach, przyklejony do kaloryfera. Mam świetny głos. Potrafię śpiewać i zostanę piosenkarzem. Kiedy zostałem skarcony, pomyślałem: „Zostanę prezydentem. To wy będziecie mnie słuchać”.     Od tygodni regularnie ćwiczę. Gram w piłkę. Teraz to jednak zostanę piłkarzem. Potem jeszcze były ciężary, po czym znowu wróciłem do muzyki. Tym razem akordeon i klawisze. Blues młodości rozbrzmiewa po leśnych zakamarkach i ciasnych prywatkach.     A teraz. Czym się zająć, co robić?     Przeżegnałem się na wznak. Przykleiłem czoło do szyby samochodu. Była jak melodia, którą odwiedziłem niegdyś w snach. Zobaczyłem ją w niebieskiej sukience. Blond włosy i niebieskie oczy. Taką ją zapamiętałem. Podczas spaceru żartowała i uśmiechała się. Obiecywaliśmy sobie: „Ja o tobie nie zapomnę”, „Jesteś mój najmilszy”. Tak rozbrzmiewał mój pierwszy blues. Blue Valentine, bo tak miała na imię.     To tylko jedna z wielu melodii. „Mógłbyś być dobrym bluesmanem” – powiedział ktoś kiedyś. Lecz ja utkwiłem w tym jednym kawałku na całe życie. I nucę sobie co dnia: „Blue Valentine, Blue Valentine...”.
    • @Maciej Szwengielski Szanowny Panie Macieju, Ciekawe rozważania i możnaby rzeczywiście w dyskusję wejść, ale to, co przed nią może powstrzymywać to pozycja, z której Pan jako autor swoje przemyślenia formułuje. Jest to bowiem pozycja kaznodziei, niestety. A jak wiadomo - z amboną się nie polemizuje. Słucha i trwoży się człowiek, by w poczuciu winy spuścić głowę przed moralną wyższością kapłana. Myślę, że Kościół wiele traci, gdy w ten sposób traktuje wiernych - z pozycji grożącego palcem i ogniem piekielnym. Myślę, że w ogóle wszyscy powinniśmy wykazywać się pewną pokorą w prezentowaniu prawd, które w naszym mniemaniu są wręcz aksjomatami. Wtedy łatwiej jest przekonywać do nich innych oraz prowadzić rozmowę tak w ogóle. Łączę wyrazy szacunku. hollow man
    • @Proszalny Słodko-gorzka satyra na świąteczny przymus szczęścia :)   Wesołych Świąt :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...