Droubble→Nieroztropny Rycerz

[Dekaos Dondi]

                                                                    —?/––

  

W owym państwie wredne smoczysko, spokoju ludowi nie daje. Fruwa nisko, wiatry skrzydłami puszcza a nawet się zdarzy, że zrobi brzydko na głowach mieszkańców. Nawet na tych z obejścia króla. Nic dziwnego, że dochodzi do rozmowy.

 

– Rycerzu. Widzę żeś rozległy w barach.

– U siebie też potrafi wypić –– dopowiada błazen.

– Cicho błaźnie… oj rycerzu… widzę, że ci chuć zbroję postawiła jak namiot, chociaż z żelaza.

– Chuć z czego innego, o panie. Zapewne chcesz, bym smoka unicestwił… lecz ośmielę zapytać, czy rękę twojej córki –– co przy tobie stoi jak i stoi mój… nie ważne – po robocie dostanę?

– Coś niezgrabnie mówisz, dzielny woju. Nie tylko rękę, ale całą resztę, co niezbędna w pożyciu pozyskasz.

– Ależ tatko! Jam kocham innego. To co… na próżno z balkonu się powabnie spuszczała?

– Cicho mi tam. Tu o sprawę wagi państwowej chodzi. No co zacny rycerzu. Umowa stoi?

– O panie. Przecież widzisz, że nie tylko umowa mu stoi –– dopowiada powtórnie stańczyk.

 

*

– Rycerzu, cóż ja widzę. Głowę smoka przytachałeś.

– Uśpiłem go eliksirem i ściąłem.

– Mniejsza o szczegóły. Weselisko trza szykować. Córko, ubierz się wreszcie.

– Gorąco tatko. A muszę?

– Musisz. Póki co.

 

*

Smok wtranżala wszystkich biesiadników i pozostałe wesele.

Wprawdzie nie ma głowy, ale dwie mu jeszcze zostały.

[Maja Cyman]

rycerz z niego bardzo mały

jedna głowa to niewiele

[Dekaos Dondi]

@Maja Cyman

Dzięki:) Ano. Słusznie prawisz. Widocznie bujał, nie w tych obłokach, co trzeba:)

Nieszczęście na lud sprowadzając. Paskud jeden:)→Pozdrawiam:)