Metalcio

[Dekaos Dondi]

             

              –––//–––

pani robotka i pan robotek

brzęczą wesoło jak zęby złote

długo trybiki smutek zaprzątał

lecz dziś skończyli dziciulka montaż

 

biegną już kumy choć zardzewiałe

skrzypią blaszki głośno wspaniale

by na korpusach z radości lśniących

wydrapać gratki narzędziem tnącym

 

wesoło człapie mały metalcio

choć w dupce śrubka uwiera bardzo

lecz jego baniak wcale nie smęci

nawet do złomu uśmiech wyświetli

 

aż nagle kiedyś o nocce ciemnej

iskrzy coś w głowie czary najpewniej

nagle z zawiści i innych przywar

zmieniony umysł na gorszy chyba

 

                    *

zatroskane roboty wszelkie

mówcie dlaczego

było tak pięknie

przecież mieliście z niego pociechę

 

owszem

lecz teraz stał się człowiekiem

 

 

Edytowane 10 Stycznia 2020 przez Dekaos Dondi (wyświetl historię edycji)

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... zabawny ten fragment, a tytuł... ehhh.. :))

[Dekaos Dondi]

@Nata_Kruk

Dzięki:)→Żeby gdzieś podejść cichutko, to miałby malec problem.

Ewentualnie... buciki uplecione z ciszy:)

A swoją drogę, szkoda, że nie ma→nagrywarek snów →Bywają bardzo ciekawe:))

(z funkcją blokady reklam)→Pozdrawiam:))

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

............ :) Wykorzystaj to.