Historia edycji

Wszyscy artyści to tak naprawdę dzieci, zbyt świadome, żeby milczeć, i zbyt zagubione, żeby mówić wprost.   Dzieci, które nauczyły się chować za metaforą, rytmem, obrazem, bo nagie „zobacz mnie” Byłoby zbyt proste, zbyt prawdziwe, zbyt bolesne. Więc tworzą.   Nie po to, żeby zachwycić. Nie po to, żeby wygrać.   Tylko po to, żeby ktoś się na chwilę zatrzymał i powiedział …   widzę.

@Proszalny

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tajemnicze ogrody - takie Edenowskie żyją w pamięci naszego świata. 

miałam powiedzieć ci wszystko, ale słów mi brakuje. że za nimi tęsknię. że umiem jedynie z końców języka, na końcach języka i w końcu, kiedyś, poczekaj. wiersz, że   pełnię słów role poczuciami, więc w wierszu się daję, trzymam... a gdy łamię wiersz, że.

@Konrad Koper o, jak miło, dziękuję :)

@Berenika97 Te głośne i pędzące miasto jest tu symbolem społeczeństwa które najbardziej ceni samorozwój i niezależność. I ma to dobre strony, tylko że ten stan już zaczął przenikać do każdej sfery życia. Ludzie są coraz bardziej zamknięci emocjonalnie…Ale może zawsze tak było. Ta nowoczesność chyba tylko to podświetliła i pozwoliła się w tym kompletnie zatracić, dostaliśmy narzędzia których brakowało, rozwiązanie… lecz w przerażającej, wbrew pozorom potęgującej poczucie wyobcowania formie,  No… bardzo odleciałam poza tekst, ale tak mi wybrzmiał przez te wieżowce.  :) Pozdrawiam