Histeria Francji

[Tomasz Kucina]

[groteska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

                     graphics CC0

   

[le siècle philosophique – w wieku filozoficznym]

–

[en 1750]

madame – de Pompadour

„najbardziej czarująca kobieta we Francji” – tak mawiał król

 

***

opuszcza piętro Wersalu

ostentacyjnie

przenosi już zapachy z królewskich sypialni – na parter

gdzie namaszczają żądze

w amok francuscy książęta czystszej krwi

 

rozweselone córki króla

Tantes – Mesdames – Adelajda – Zofia i Wiktoria

rzucają markizie na odchodne:

 

„au revoir, chère maman”

 

le maître Le Normant – papa madame de Pompadour

gestor królewskich nieruchomości

pokryje wszelakie koszta przeprowadzki – córy

 

règles françaises

 

lepsze to niż

permanentne skandale obyczajowe – i fochy jezuitów

 

liczy się polityka – finansiści z Paris-Montmartel

u których wpływem dysponuje markiza

agent Sekretu – vous de Broglie słyszy wciąż od króla:

 

„byle tylko pani de Pompadour nic nie zwęszyła!”

 

i cisza...

potworna cisza przetacza przez korytarze Wersalu

 

lecz

w Petit Triaton szkiełku warzywnym Jeanne Antoinette

wszystkie cytryny i pomarańcze

uczynne są w dyplomacji

dla mości Ludwika XV

 

Wolter – Pinot Duclos – nawet Louis de Secodat – Monteskiusz

zakrzykną wkrótce chórem:

evviva l'arte! – [niech żyje sztuka!] – w naszym notre dame

 

madame de Pompadour

schodząc na parter pałacu

pod mankiet z Denisem Diderot'em

oświadcza sennie – Stronnictwu:

 

„ach że... żyjmy hucznie i wesoło – a po nas – nawet potop”

 

w Austrii

despotyczna

cesarzowa Maria-Teresa ~ właśnie ogłuchła z przerażenia

--

 

 

przypis:

„Au revoir, chére maman” : żegnaj kochana mateczko*

règles françaises – francuskie zasady

le maître – pan, ojciec

 

Edytowane 17 Kwietnia 2021 przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)