Flames of love

[Neurotyczka]

O tak, ukłoń się, zaproś mnie do tańca.

Oczywiście że się zgadzam. Teraz ja delikatnie się ukłonię, w końcu jesteś dobrą partią.

Poczekaj jeszcze chwilkę, tylko zdejmę mój płaszczyk od Barbary Hoff.

Właśnie włączyli "I just died in yours arms", to mój ulubiony kawałek.

Wiedziałam, że dobrze znasz te kroki.

Delikatnie zjeżdżasz ręką po mojej talii, a potem mnie obracasz.

Cały pusty świat, każdy wystrzał z broni na ziemi nie ma już dla mnie większego znaczenia.

Jesteś moim marzeniem, odpowiedzią na każde pytanie, jesteś przekleństwem i przeznaczeniem.

Zamykam oczy i miotam się jak motyl w twoich silnych ramionach, a ty delikatnie odgarniasz włosy z mojej rozpalonej twarzy.

Światła są zwrócone tylko na nas, każdy zadziwony wzrok na sali obserwuje nasze kroki, naszą wędrówkę ku przeznaczeniu.

Z każdym obrotem, z każdym oddechem poznaję cię bardziej, nasze kroki idealnie się dopasowują, to miejsce jest stworzone wyłącznie dla nas.

W końcu chwytasz mnie mocniej, jesteś taki nieosiągalny a jednocześnie czuję, że jesteś cały mój.

Z każdym twoim ruchem mam coraz więcej pytań i tak mało odpowiedzi.

W końcu podnosisz mnie do góry, spełniasz najskrytsze sny, a moje usta pokryte ciemną szminką lekko się uśmiechają.

Nasz taniec to gra, gra która zaraz dobiegnie końca, a ja nawet nie będę znała twojego imienia.

Ale to nic, tańczmy dalej, to takie proste, takie zachwycające.

[Paweł Artomiuk]

Nie ten dział. Dużo niepotrzebnych powtórzeń poza tym wyświechtane, żadnego elementu zaskoczenia. Taka czysto naiwna radość, sorry ale do mnie nie trafia.

Edytowane 23 Grudnia 2019 przez Paweł Artomiuk (wyświetl historię edycji)