Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

W krainę marzeń wkraczam pewnie,

otwieram wrota światów raźnie.

Już się zagina czasoprzestrzeń

na peryferiach wyobraźni.

 

Ktoś mnie próbuje zmitygować,

kusi słodkimi obrazami.

Ja mam się wyrzec – wyrzec  Słowa,

a on do stóp świat cały da mi.

 

Wystarczy tylko, że ulegnę

idei tęczy jakże złudnej.

A sama tęcza wraz z Panienką

na niebie już jaśniała cudnie.

 

Wszelkie świętości dziś zbrukane,

wciskanie poplątanych pojęć.

Prawa jednostki świat ma za nic

konsumpcji trzeba dać się ponieść.

 

Więc kiedy wkraczam w swe marzenia,

biegam po wyobraźni krańcach,

wraz z nimi mogę życie zmieniać.

On przez nie cele mi wyznacza. 

Opublikowano

z tą konsumpcją to faktycznie, problem.

np. po co mi nowy telefon skoro obecnie użytkowany jest w pełni sprawny. 

oczywiście "zachętą" są doskonalsze parametry nowości

ale pojawia się historyczne

mieć czy być 

bo zmiany klimatyczne coraz ostrzejsze

 

pozdrawiam :)

Opublikowano (edytowane)

Wkraczaj pewnie, tak trzeba, bowiem to wszystko, co podajesz w wierszu, to prawda, smutna prawda.

Bardzo podoba mi się ogólny przekaz, a kończące wersy, dla mnie, śliczne.

Pozdrawiam.

 

 

 

 

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... musiałbyś mój zobaczyć... :D i żadne nowsze para.. i.. metry nie są w stanie przebić mojego (bez)"guścia"... :)

 

ps. znów mi łączy to, czego nie chcę.. zostawiam.

Edytowane przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

świat wyobraźni jest przepiękny

bo tak na prawdę nie ma granic

jest większy od rzeczywistego

potrafi cieszyć leczyć bawić

dzieciaki lubią mieć zabawki

dorośli muszą mieć marzenia

i niech tak będzie niech zostanie

 nie ma co gdybać ani zmieniać

 

Pozdrawiam, Jacku :)

  • 1 miesiąc temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • A to kąt, a ma Zorro za matą kota
    • Myśli i chmury tworzą kołowroty, te kół nawroty i dym, w czyj rytm w kołobrocie twarze przed widokiem swym kolą okiem. Święte łotrzynie w taniec obrotny zamknięte w kontrapunkcie rechotu, drwi chorał na grząskim błocie - śnięte mury lśnięte w kałuży krwi - nienasycenie obrotu. Piersi, stopy, oczy tworzą kołowroty, głów przeloty mych nagich, odartych z odwagi, zapragniają snów. Świeci cień uśniętych dzieci: cztery rogi, w rogach cztery nogi, karmazynem lśniące podłogi, a u podnóży sklepienia ona, śmiech srogi, dobywa z czaszki rogi, drwi z cienia. Śpi czuwanie błogo wieczne gdy kołuję bezwolnie, obok niej, z powietrzem.
    • To kieł. Zoo złe i kot
    • @vioara stelelor do omnipotencji trzeba mieć talent oraz warsztat. Samo przeżycie jest niczym jeśli brak nam umiejętności.  Ale pisanie daje nam wolność wyrażania siebie i jeśli ktoś umie tak jak np Szymborska której podmiot liryczny też mówi o tworzeniu szelscie liści itp to otwiera się zupełnie inny świat wielkic możliwości  @Stukacz tak też pisał Bukowski when I’m write I’m the hero of my shit. ;) 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję  @Alicja_Wysocka Dzięki też tak mi się wydaje że można wszystko jeśli się umie :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...