Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Piszę smutne wierszyki

Depresja, monotonnia, śmierć, nostalgia 

Śpiewam smutne piosenki 

Żal, smutek, złamanie, ból 

 

Lecz, jeśli tak naprawdę jestem szczęśliwa? 

Jeśli jest promyk światła w ciemności? 

Czy da się przyjąć promyczek... 

Będąc nieszczęśliwym? 

 

Jakie to trudne 

Szczęśliwa w nieszczęściu 

Smutna w radości 

 

Już mi się mieszają 

Te kolory codzienności. 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

.... da się, ale czy uda się, to już zależy od peelki, może Autorki.

Trzeba nauczyć się dostrzegać... kolory codzienności.. ;)

Pozdrawiam.

 

ps. to chyba młodziutkie 'piórko', ale próbuj, czytaj innych i pisz.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 zgadza się wszystko co napisałaś myślę że każdy z nas wypada z orbit powszechnych oczekiwań i tak naprawdę znajduje się na krańcach ludzkiej galaktyki bo piszemy a raczej spisujemy teksty wolne od grawitacji spojrzeń. Ja też dużo piszę choć niekoniecznie publikuję bo myślę sobie że sam jeszcze nie dorosłem do strawienia swoich tekstów. Tym niemniej ubóstwiam gotyk i aż z ram próbuję wyjść w oczekiwaniu na twój mroczny wiersz. Ja głównie obracam się po orbitach ciemności gdzie „światło które mnie dosięga nie ma władzy nad moim zimnem” lekko zmieniłem pod siebie bo sama w sobie Twoja myśl genialna!
    • nici czasu nie zawsze wiążą się ze sobą czasami jedno znika a inne się pojawia podobnie ale zupełnie inaczej  
    • @hollow man świetny kawałek do bycia „tu i teraz”. Chyba wykorzystam go do „zatrzymania się” .Dziękuję i dobrego dnia.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Arsis ja się bawiłam na domówkach przy nim:) najpiękniejsza młodość w życiu jaką miałam kiedykolwiek przy Prince:) wszystkie je go uwielbiałyśmy:)

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Migrena pomijają to że nie znalazłbym w sobie tyle filozoficznych przemyśleń co Berenika, jednak jedna myśl genialna przyszła mi do głowy i wtedy zupełnie nieświadomie kliknąłem na tego niemieckiego wokalistę za którym w PRL szalały panny i mężatki a dostać bilet w kongresowej graniczyło z cudem moja myśl jak motyl odleciała a głowa przepełniła się gorącymi rytmami niemieckiego lata. Powiem więcej podążyłem dalej i zasłuchałem się w drugą gwiazdę niemieckiego rynku rozrywki tzn Bony’M i po wzniosłym wręcz filozoficznym nastroju nie pozostało już nic. Jednak żeby pozostawić po sobie ślad posłużę się puentą twojego wiersza „a na końcu zostaje tylko to że nawet próżnia po naszej miłości nie jest już pusta”   i sparafrazuję to na    „a na końcu zostaje tylko to że nawet próżnia po wspomnieniach naszej młodości  nie jest już próżna hafanana”   i tak cały dzień choć w głowie próżnia. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...