Historia edycji

@Łukasz Jurczyk   Żołnierze Aleksandra weszli do miasta przez tunel pod murami, ale tunel pełni też rolę dehumanizacyjną - przestali być ludźmi, stali się "duchami" lub zwierzętami.   Człowiek "wyłącza" sumienie, by przetrwać. Niesamowity jest wers - "Nóż szukał drogi, ja tylko mu ufałem"- to zdejmowanie z siebie odpowiedzialność, narrator stał się tylko przedłużeniem narzędzia mordu.   Zderzenie brutalnej walki wręcz z bezbronnością (dziecko z fletem) podkreśla upadek moralny zdobywców.   Wzmianka o "dolinie w moich górach" pokazuje tragiczny paradoks - narrator próbuje oswoić makabrę (popiół spalonych domów), nakładając na nią obraz ojczyzny. To próba ucieczki umysłu od rzeczywistości.   Natura pozostaje piękna i niewzruszona, podczas gdy ludzie dokonują rzezi. Brak boskiej interwencji potęguje poczucie osamotnienia w zbrodni.   Narrator mentalnie utknął w mroku. To sugestywny opis zespołu PTSD – człowiek, który dopuścił się takich czynów, nigdy nie opuszcza "tunelu".   Świetny, sugestywny tekst!      Kobieta krzyczy w obcym języku. Śmierć wszędzie brzmi tak samo.    

@Annie Dziękuję, kłaniam się. 

@Berenika97 rzeczywiście, odebrałam to jako toksyczne uczucie... @Berenika97 które też jest uzależnieniem...

@Annie Dyskusje ze mną są zawsze przyjemne i twórcze. Ale jak ktoś zaczyna jakieś wycieczki pod moim adresem, to ręka, noga, mózg na ścianie. Jak mawiali starożytni górale.  Jestem dość aktywny na FB. I proszę sobie wyobrazić, że w ciągu już 10. lat, musiałem zablokować ponad 4 tys. wszelkiej maści analfabetów i agresorów, bo inaczej się nie dało ;) 

@hollow man piękne, żeby nie powiedzieć ładne.