Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Dobry Wieczór.Nie odniosę się do tego tekstu, gdyż uważam, iż zieleń w żadnym bądź razie nie odnosi się do żywiołu powietrza.Przynajmniej tak wynika z przeczytanych przeze mnie opracowań.Oczywiście mogę się mylić.Pozdrawiam

Opublikowano

Jak najbardziej.Słuszna uwaga.Tylko to przeczy wszelkim rozważaniom filozofów i uczonych nad pojęciem żywiołów we wszechświecie.Nie no pewnie.U mnie kolorem dla ziemi jest biel, dla nieba czerń, dla powietrza brąz a dla ognia zieleń :).Jednym pociągnięciem pióra zmienił Pan ustalony porządek wszechrzeczy.Brawo.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Właśnie teraz widzi Pan naocznie czym jest tutaj prawda o czymkolwiek w ustach zakłamania.Autor pisze, iż podoba mu się wiersz a mimo to nie podpiera go plusem.Pan Jacek_K podnosi reputację jedynie tym, którzy podnoszą jego.Zauważyłem to w mig na swoim przykładzie :).Jakie to wszystko małostkowe :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Pan bez wątpienia latał w kosmosie :).Nie będę już ciągnął dłużej tej tyrady.Skoro nie ma żadnych prawd niech Pan teraz wyjdzie nago po zakupy do Biedronki i powie przy kasie : ja nie jestem goły to Pani inaczej postrzega czas.Hahahaha.

  • Mateusz zablokował(a) ten utwór
Gość
Ten temat został zamknięty. Brak możliwości dodania odpowiedzi.


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • To był czas gromu, z niebios uderzony, gdy niebo pękło pod biczem płomieni. Świat stanął nagle, blaskiem oślepiony, w huku uderzeń świt ziemię odmienił. Dąb wyrósł z wiary, porośnięty siłą, na szczytach wzgórz, gdzie srogie wichry gonią. To, co się w lęku przez wieki ukryło, trwa teraz mocno pod Peruna dłonią. Tu nie ma trwogi, co nie jest już męstwem, ani milczenia, co nie brzmi wyrokiem. On karze zdradę i włada zwycięstwem, patrząc na ziemię swym surowym okiem. Niechaj topory lśnią na skraju świata, gdzie sprawiedliwość wykuwa się w huku. On jest tym prawem, co narody splata, cięciwą napiętą na gwiezdnym łuku.   Perun w mitologii słowiańskiej to najwyższy bóg, władca niebios, piorunów, burz, wojny i sprawiedliwości. Jako gromowładca, utożsamiany z siłą i porządkiem, był jednym z najważniejszych bóstw, często przedstawianym z toporem. Jego symbolem był dąb (męskie drzewo życia). Obraz wygenerowany AI  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Często się w ogóle nie myśli o tym że jedno słowo może komuś zrobić dzień :) Tyle razy zdarzyło mi się chcieć powiedzieć komuś coś miłego ale powstrzymywała mnie myśl że przecież to drobnostka, wypowiedzenie słowa nic nie kosztuje, nie sprawia żadnego wysiłku więc dlaczego miałoby być wartościowe? Ten wiersz będzie dla mnie przypomnieniem żeby jednak mówić :)
    • @Gosława Dawno u Ciebie nie byłem. Przepraszam, ale nie mam po prostu kiedy czytać każdego z moich ulubionych autorów. Powiem zaś jedno: ludowości można się od Ciebie uczyć bez końca. Nie znalem legendy, opisanej w wierszu.
    • Bardzo surowy werdykt. 
    • Dorosłem przed innymi. W zbyt młodym wieku osiągnąłem zbyt wielką odpowiedzialność, którą później próbowałem od siebie odrzucić. Moje dzieciństwo wyglądało jak odwrotny schemat. Zbyt duża presja w młodym wieku sprawiła że chciałem całą ją od siebie odrzucić po zaznaniu wolności. Jestem inny, rozwinąłem się inaczej , a teraz konsekwencje są nieodwracalne. Tym razem muszę mierzyć się z nimi sam, chociaż nie są to skutki moich własnych wyborów.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...