Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

naprawdę nazywał się Alfred Kaltbaum i śpiewał o nim też S,Grzesiuk

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję

 

 

 

Dziękuję

to jest szubienica

Dziękuję

Dziękuję również wszystkim za i za obecność odwiedzającym.

Pozdrawiam.

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... i karierę rozpoczął od wykonania wyroku na Marcinie Panku.

Co do Twojego dzieła szubienica raczej kojarzy mi się z karą, mniej z samobójstwem w wyniku problemów finansowych. Czy pracowity kat Maciejowski miał taki dylemat (bezrobocie w przedwojennej Polsce) po utracie "pracy" targnął się na swoje życie, przeżył, bo wszystkim wiadomo, że "szewc bez butów chodzi" ;)

Pozdrawiam.

Edytowane przez 8fun (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

to prawda, ale nie znam lepszego i skromniejszego symbolu w tym względzie.

Oczywiście, co za problem narysować latarnię, ale ta mogłaby  sprowadzać na trochę inne tory

i "inny" sposób rozwiązania problemu.

Wiersz miałby pewnie i szersze spektrum, ale nie wiem,

czy byłby to jakiś objaw tolerancji, czy już cynizm.

PS

Fakt są jeszcze gałęzie. Ale czy warto?

PS2

Szewc bez butów, kat bez to - pora na kata :)

Dzięki jeszcze raz., pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Janku, przecież mamy skromniejszy np. "stryczek" + "krzesło", żeby było wiadomo, że to nie robota profesjonalisty kata.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ps. Uśmiałem się z tej latarni, bardzo dobre :)))

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

a ja się uśmiałem ze stryczek +  ;))

Oj, nie wychylaj się, może się spodobać  :)))

A rysunek całkiem ok. tylko u Ciebie stryczek + z krzesłem dominuje,

a ma się "ważyć". No problem, dasz trochę cieńszy powróz i gitara ;)))

Dzięki.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Starzec   Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :)))

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       Dobre! :)))))) @Poet Ka     Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :) 
    • Życie to tylko chwila... . Żalić się nie opyla, potrzebuję efektu motyla, gdy niedostatecznie zagrasz tryla, a potem dasz dyla ! Jurorka 3+ nagryzmoliła, pomyślisz sobie „bambaryła, co się ledwie urodziła”.  Już wiesz, że Cię przeceniła Nie będziesz sobie szczędziła Ani se komplementy prawiła Jak zwykle nauka z tego zawiła                       ...
    • @tetu... masz na co dzień.. góry.. chyba zazdroszczę. Jasne, tam w górze, dystans i pokora bardzo ważne. Dziękuję za zrozumienie emocji... :) Serdeczności I Tobie.   @Proszalny... ładnie skomentowałeś. Masz rację, góry są poezją, a wędrowiec kluczy na szlakach i w słońce, i w deszczu, bo nie da się zniknąć w połowie drogi, gdy nagle załamanie pogody. A tak tam bywa. Dziękuję. ps. można i w łazience uszkodzić kolano, zależy od wygibasów, jakie ktoś tam robi... :)   @Waldemar_Talar_Talar... było warto..:) Waldku. Dzięki.   @Berenika97... w chwili bycia w górze, gdy aura męcząco - horrorkowata, przemknie myśl.. i po co mi to.. ale gdy się wróci na dół, po konkretnym posiłku, kąpieli.. jest się ponownie na tym szlaku... analizujesz i.. zasypiasz..:)) Ja, z przyjemnością płaciłam za lokum.. a co góry oferowały, brało się.. po wcześniejszym sprawdzeniu prognoz. Dziękuję za komentarz.    
    • @hollow man   Pięknie to ująłeś. Ta "widownia" rzeczywiście żyje własnym rytmem. Mam dokładnie to samo wspomnienie z wizyty w Muzeum Emigracji - ten moment, gdy wychodzisz z wystawy o wielkich nadziejach pasażerów MS Chrobry i spoglądasz na pirs, czując ten sam wiatr, co oni. To miejsce ma w sobie coś magnetycznego, co trudno opisać, a Tobie udało się to zamknąć w słowach. Makieta MS Batory, warunki w jakich płynęli ludzie do Nowego Świata - działa na wyobraźnię, tym bardziej, że wśród emigrantów znalazła się część rodziny. Pozdrawiam.   
    • Nie wiem czy wiesz, że w staropolskim żywot oznaczał brzuch (stąd w tłumaczeniu pozdrowienia anielskiego ostało nam się "błogosławiony Owoc Żywota Twego"). Czytając to w ten sposób, z Twojego olejowego wysmażonia wychodzi nam trochę takie masło maślane, moim zdaniem. A może można było to napisać prościej i przystępnej. Bez potrzeby tłumaczenia czytelnikowi autorskich intencji. Pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...