Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Jeśli byłeś nastolatką/nastolatkiem...


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

@Pi_ @Don_Kebabbo obydwie rzeczy mnie kompletnie rozczuliły. Z podziękowaniami takie dwie rzeczy:

 

 


Don Kebabo, wybrałem wersję Niny, nie Exumy, bo jest bardziej czuła, celuję bardziej w Ciebie niż w nawet w Pi w tym wyborze (polecam też Sinnerman, swoją drogą), Exuma jest nieco bardziej szorstki, a ja chciałem być łagodniejszy. Ale wersję (pierwotną) Exumy też polecam!

Pi, choć celowałem w Dona, oczywiście, niech Ci Nina służy. I Exuma. i w ogóle, strasznie mi zrobiliście przyjemność swoimi piosenkami.

Edytowane przez jan122 (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

On2b wrzuciłem, bo gitarzysta dość często pojawia się na koncertach w koszulce Poison Idea. Dziękuję za Ninę i Exumę - ta druga zagościła dziś u mnie na dłużej i jeszcze do nich powrócę.

 

Pozdrawiam.

Opublikowano

@Don_Kebabbo no więć ({nie zaczyna zdania od no więc :D) to wskazuje na chorą, ale wrażliwość tego pana, jak i utwór. I ona, ta wrażliwość mi odpowiada/

Napisałem na priw, czekam na tomik. Owszem, nie dysponuję teraz groszem, którym bym Ci przesłał, obiecuję kiedyś piwo. :P

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

To nie ten pan jest autorem tekstu, ale bardzo się nie pomyliłeś - nazywają się tak samo.

 

Ą (nie zaczyna się zdania od A ;)) na pw nic nie dotarło (już gdzieś Ci odpisywałem), więc jak co to musisz napisać jeszcze raz (wielkość znaków w nicku ma znaczenie, najlepiej wybrać z listy, która się rozwinie przy wpisywaniu), ale nie wiem czy warto - przy wpisaniu w google okazuje się, że jest dostępny m. in. na stronie opisanej, cytuję: "Sto tysięcy przecenionych książek, sprawdź teraz!" (pogrubienie ode mnie - tak gwoli wyjaśnienia ;)).

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      o niczym innym nie myślałem fakt że nie bekon ale szynka a szynka z - o fo pax małe nie kuśmy myślą samotnika :)))
    • @Poet Ka dziękuję za tak interesujące podsumowanie wiersza.  @Proszalny ten czas przedstawiony w wierszu jest właśnie chwilą zawieszenia pomiędzy światami. To czas, którego nie da się wręcz opisać ani uchwycić słowami. Podoba mi się ta wizja polnych maków:) W takiej krainie czuje się wolność i szczęście...
    • @Rafael Marius u mnie zawsze zielono, choćby i w tle tylko, ale jednak :)  A u Ciebie? @Myszolak bardzo się cieszę.  Pozdrawiam serdecznie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Berenika97 dziękuję Ci bardzo, potrafisz napisać coś czego ja bym nie ujęła w taki sposób, bo wolę się ukryć w metaforach. Prawda bywa trudna i do tego tak bardzo skomplikowana.  Pozdrawiam serdecznie
    • miałem dwadzieścia lat a moja miłość dziewiętnaście pojawił się ten trzeci na imię daliśmy mu Dawid jest pięknym człowiekiem     Kamilu jesteś herosem słowa. Trzy wiersze w jeden wieczór. I to bez stypendium.  Pozdrawiam serdecznie.    
    • Nasz przedział sypialny ma dwa miejsca leżące. Na jednym ja, na drugim kot. Pomiędzy nami atlas gwiaździstego nieba – nikomu już niepotrzebny w dalszej podróży. Na pokładzie panuje cisza, ale niech to nie zmyli. Dom jak lustro odbija nastroje. Wystarczy się wsłuchać. Pokładowy czas na chwilę przerywa swój bieg i bije dziesiątą.   Nikt z nas nie wie, w jakim miejscu się znajdujemy. Już dawno pomyliliśmy kurs i zamiast uparcie wracać na główne szlaki, krążymy w próżni. Nie ma potrzeby nazywać mijanych planet. Dopóki układają się w spokojne wieczory, nie ma potrzeby niczego zmieniać. Kubek ciepłej herbaty. Za oknami polarna noc odciska na śniegu ślady stóp zwierząt.   Kto nie chciałby zostawić wszystkiego za sobą? Narodzić się na nowo i mieć możliwość wyboru z bagażu doświadczeń rzeczy, które wydają się interesujące. Mam tutaj książki – zbyt wiele książek, by próbować je czytać. Mam także miłość, którą noszę w sobie jak światło potrzebne do życia. Jest moją nawigacyjną boją. Chyba jedyną, innej nie miałem.     grafika: mój dom

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...