Świadkowie Jehowy

[Karol Żandarski]

(św. Faustyna "Dzienniczek" 1218 )

Nie wiadomo kiedy postradali rozum
i z Wielkim Imieniem wystawali na rogach ulic
jak sprzedawcy truskawek.
Myślałem, że to komizm, ale to jest horror,
bo w gorzkiej męce rozdzierają Mu ciało i serce, to jest Kościół Jego,
i nie goją się rany, nie ma ulgi Zbawiciel.

 

I ta pewność: „Nie, oni już nigdy nie wrócą”,

jak miliony protestantów i rozwodników

będą uporczywie trwać w swych błędach, bo to jedyne prawo,

żeby na zawsze rozdarta była jedność.

I można tylko powierzać wszystkich miłosierdziu Bożemu.

[Jacek_Suchowicz]

chyba to miało być wierszem a zostało kazaniem

aż się chce powiedzieć: "racica słuszna ale brak ryja jeszcze niczego nie dowodzi":))

Autorze  - racica czyli przedstawione powyżej myśli jak najbardziej na tak. A jeszcze podparte "Dzienniczkiem" św. Faustyny (dla ŚJ nie istnieje). Nie dociera fakt, że my katole mamy "żywą wiarę", że Ci których nie widzimy przyczyniają się do tysiąca cudów (uzdrowień, cudów w naszym życiu, eucharystycznych itd..). A wystarczy tylko szerzej otworzyć oczy i kojarzyć fakty. Bóg mówi do nas nie tylko przez świętych, ale przez ludzi, z którymi los nas zetknął i najbliższych . Nigdy nie zapomnę jak moja 10 letnia córka powiedziała zdanie którym zmieniła całe moje postępowanie, dotyczące spraw jej w żaden sposób nie znanych.

Powtórzę jeszcze raz: Nasza wiara jest żywa trwa kontakt w obie strony.

Odnośnie ryja - przepraszam za szczerość ale nie znajduję tu grama poezji.

Doskonale rozumiem potrzebę pisania na te tematy, ale sam czynię to rzadko, aby nie wywołać odwrotnego efektu u czytelnika.

Pozdrawiam

Edytowane 27 Lipca 2019 przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)