Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Powiedz mi że przejrzystość mnie ocali

To nie musi być prawda ale powiedz to!

Będę pisać godzinami kroki za krokami

 

A mnie  zapytaj o drogę

ja Ci pokażę głazy

dopiero ciosam

nie idzie szybciej pot

jest mi lekko 

bo to są tylko głazy

A może nie?

sama nie wierzę  przecież

 

 

 

Edytowane przez Magdalena
błąd (wyświetl historię edycji)
  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie wiem czy Cię przejrzystość ocali, nie wiem w jakim sensie.

Chciałabym Cię rozumieć, w tym sensie jest mi potrzebna

Nie chodzi o ilość, tylko o jakość, o jasność, o sens. Lepiej powiedzieć czy napisać kilka zrozumiałych słów, które będą układały się w logiczny przekaz. Godzinami, o których wspominasz, owszem, ale nad jednym wierszem.

 

Magdusiu, Ciebie o drogę? Mamy różne cele i oczekiwania,

raczej mało podobne.

Napisałaś po raz kolejny coś dla mnie.

Dziękuję, tylko, no właśnie, znowu nieprzezroczyście.

:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak piszę dla Ciebie to niezupełnie piszę dla Ciebie tylko do oczekiwań prostoty, ale dobrze zignoruj mnie tam gdzieś w ustawieniach i będzie ok, pozdrawiam serdecznie ciao 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czy to napewno dla Alicji?

 

Magdaleno zamieszanie ?pisz kobietko , pisz ile wlezie, nie chcą miodu będą mieli głazy.

to nie groźba , nic  z tych rzeczy , ale jak sami wolą...

 

zbawienie może trwać całe życie albo trzy minuty -Logika Boska , wiem powtarzam się

 

mozesz nie zrozumieć Madaleny  faktycznie 

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zazdrośnie zerkneła

Lucy nosząca światło

Zaśpiewali o niej chłopcy 

 z grzywką na czterech

szła upadła Lucy

teraz nosi diamenty

Pani kusząca

Lucy jak i w niebie 

tak i na ziemi kusi

 

kobieta rasowa?

 

 

ps.

Inspiracje kto zna?

@Justyna Adamczewska

 

 

Edytowane przez Magdalena (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Inspiracje wasze pochodzą z książek, filmów, YT, innych utworów ale nie potraficie zaispirować się własnymi przemyśleniami,

dlatego wasze wierszyki są śmieszne i bezsnsowne. Niby jest jakiś przekaz ale właściwie go nie ma.  Ot i cała prawda o waszym pisaniu.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • chatGPT wygenerował mi taką satyrę o teściowej, poczekam na twoją wersję, przeważnie sympatycznej, teściowej :)    Teściowa nie jest osobą. Jest zjawiskiem granicznym, czymś pomiędzy prawem natury a przypisem do egzystencji. Pojawia się dokładnie tam, gdzie kończy się autonomia, a zaczyna interpretacja cudzych wyborów. Nie wchodzi do domu wnika w strukturę decyzji. Przestawia filiżanki nie dlatego, że trzeba, lecz by wykazać, że zawsze można inaczej, a skoro można, to trzeba wsadzić swój nos.   Jej spojrzenie nie jest spojrzeniem. To analiza ontologiczna obiadu: dlaczego rosół jest za słony i czy mógłby być bardziej przejrzysty.   W jej świecie wszystko ma potencjał korekty. Poduszki — do poprawy. Zupa — do doprawienia. Małżeństwo — do subtelnego przeformułowania w zdaniu zaczynającym się od: „ja na twoim miejscu…”. Nie mówi wprost. Operuje w trybie przypuszczającym, który z czasem przyjmuje formę konieczności. „Może byś…” brzmi jak propozycja, ale działa jak prawo grawitacji. jest strażniczką alternatywnego porządku rzeczy świata, w którym wszystko jest minimalnie lepsze, ale tylko wtedy, gdy robi się to jej sposobem.   Nie niszczy ona udoskonala aż do zaniku oryginału. A jednak jej obecność ma sens.   Nie krytykuje. Ona aktualizuje rzeczywistość do swojej wersji stabilnej. Każde „może byś” to patch, który instaluje się bez pytania o zgodę.   I co najciekawsze — jej świat działa. W nim wszystko ma swoje miejsce, tylko niekoniecznie twoje. Bo tylko w jej cieniu można naprawdę sprawdzić, czy wybór był własny, czy tylko chwilowo niepodważony i niepodważalny.    Jest nieśmiertelna,  nie jako osoba, lecz jako pytanie, które nigdy nie przestaje wracać: czy na pewno wiesz, co robisz?
    • Skomplikowana osobowość i artystyczna dusza sprawiają, że proste sprawy staja się mniej proste. Jak do tego kobieta jest niezwykła może dojść do jeszcze większego zapętlenia. Pozdrawiam, a wiersz podoba mi się. 
    • @A.Between Dziękuję. Czasem ze wspólnej rozmowy kilka zdań zostaje i skłania do refleksji.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Taka piosenka dzisiaj:     Za nami głucho – przeszły chwile I czas, którego nie rozumiem jeszcze Było ich kilka – tyle i aż tyle Tych chwil, a już w sercu mieszczę Całą miłość, która grzmi i dudni I głębsza jest od niejednej studni Powiedz coś – nie bój się w sercu mgły Zapomnij ciszę - pomówmy jeszcze raz Wiem – teraz dla mnie tylko Ty I niech nie pamięta nas czas   Mów do mnie, choćby słowa były walką Poświęć się dla tego boju Niech krwawię – chcę Cię właśnie taką Chcę – niezależnie od humoru   Mów do mnie   Kusi mnie i nęci – bo to miłość Powiedz coś   Mów do mnie, mów do mnie   I rzuciłbym serce w czarną noc Bym mógł choć jeden raz Poczuć rozmowy moc Z żywiołami wraz   Mów do mnie jeszcze raz   I w duszy odżyje cały świat Duszy mojej – tak, dlaczego niby nie? W sercu już zakwitł kwiat I się wznosi i w niebo pnie   Mów do mnie jeszcze raz Mów do mnie Mów do mnie
    • jak przekraczać granice w normach się skrywając
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...